نه امپراطورم

و نه ستاره ای در مشت دارم

اما خودم را

          با کسی که خیلی خوشبخت است

                                           اشتباه گرفته ام

و به جای او نفس می کشم

راه می روم

غدا می خورم

می خوابم و...

چه اشتباه دل انگیزی...

 

رسول یونان

 

 

 

دیگر با صدای بلند نمی خندم

 

با صدای بلند حرف نمی زنم

 

دیگر گوش نمی دهم

 

به صدای باد

 

               دریا

 

                     پرنده

 

                             پاواروتی

 

پاورچین پاورچین می آیم و

 

                                 می روم

 

بی سر و صدا زندگی می کنم

 

تو در من به خواب رفته ای

 

 

 

رسول یونان

 

اگر مرا دوست نداشته باشی

 

 

دراز می‌کشم و می‌میرم

 

مرگ نه سفری بی‌بازگشت است

 

                             و نه ناگهان محو شدن

 

مرگ دوست نداشتن توست

 

درست آن موقع که باید دوست بداری

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

باید خودم

 

           باد را متقاعد کنم

                              که نوزد

باید خودم

          حرمت کلبه ام را

                              به دریا گوشزد کنم

زمین جای خطرناکی است

و کسی که

            باید بیاید

همیشه دیر می آید.

 

رسول یونان

 

 

سال‌هاست

 

 

          تلفنی در جمجمه‌ام زنگ می‌زند

 

و من

 

      نمی‌توانم گوشی را بردارم

 

سال‌هاست شب و روز ندارم

 

اما بدبخت‌تر از من هم هست

 

او

 

همان کسی‌ست که به من زنگ می‌زند ! 

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

قول بده که خواهی آمد

 

                         اما هرگز نیا!

 

اگر بیایی

 

همه چیز خراب میشود

 

دیگر نمیتوانم

 

اینگونه با اشتیاق

 

                  به دریا و جاده خیره شوم

 

من خو کرده ام

 

به این انتظار

 

به این پرسه زدن ها

 

                          در اسکله و ایستگاه

 

اگر بیایی

 

من چشم به راه چه کسی بمانم؟

 

 

 

رسول یونان

 

 

تو ماه را

 

 

           بیشتر از همه دوست می‌داشتی

 

و حالا

 

ماه هر شب

 

                تو را به یاد من می‌آورد

 

می‌خواهم فراموشت كنم

 

اما این ماه

 

             با هیچ دستمالی

 

                              از پنجره‌ها پاك نمی‌شود ...

رسول یونان

 

 

 

این شهر

شهر قصه های مادربزرگ نیست

                              که زیبا و آرام باشد

 

آسمانش را

           هرگز آبی ندیده ام.

من از اینجا خواهم رفت

و فرقی هم نمیکند

                  که فانوسی داشته باشم یا نه

کسی که می گریزد

                        از گم شدن نمی ترسد !

 

رسول یونان

 

تو درمنی

 

 

           مثل عکس ماه در برکه

 

در منی و

 

           دور از دسترس من

 

سهم من از تو

 

فقط همین شعرهای عاشقانه است

 

                                       و دیگر هیچ.

 

ثروتمندی فقیرم؛

 

                  مثل بانکداری بی‌پول

 

من فقط آینۀ تو هستم.

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

 

دریا بالا آمد

 

 

آنقدر که

 

            در قاب پنجره جای گرفت

 

نمی دانم

 

شاید هم پنجره پایین رفت

 

                          تا دریا را به من نشان بدهد

 

بالاخره از این اتفاق ها می افتد

 

                                    وقتی که تو باشی.

 

حالا که نیستی

 

من به پرندگان حق می دهم

 

                                که نخوانند

 

همین طور به خورشید

 

که مضحک و منگ

 

                         مثل یک دلقک دیوانه از کوچه ها بگذرد...

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

بدهکار هیچ کس نیستم

 

 

جز همین ماه

 

                که از پشت میله ها می گذرد

 

که می توانست

 

                  از اینجا نگذرد و

 

                                       جایی دیگر

 

مثلآ در وسط دریایی خیال انگیز

 

                          بچسبد به شیشه کابین یک تاجر پول دار

 

بدهکار هیچ کس نیستم

 

جز همین ماه

 

                که تو را به یادم می آورد.

رسول یونان

 

 

 

تو نیستی

 

 

          اما من برایت چای می ریزم

 

دیروز هم

 

           نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم

 

دوست داری بخند

 

دوست داری گریه کن

 

و یا دوست داری

 

                  مثل آینه مبهوت باش

 

مبهوت من و دنیای کوچکم

 

دیگر چه فرق می کند

 

                         باشی یا نباشی

 

من با تو زندگی می کنم

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

هرشب خواب می بینم

 

 

                 سقوط می کنم از یک آسمانخراش

 

و تو از لبه آن

 

                 خم می شوی و

 

                                   دستم را می گیری

 

سقوط می کنم هرشب

 

                          از بام شب

 

و اگر تو نباشی               

 

                 که دستم را بگیری

 

بدون شک

 

           صبحگاه

 

                    جنازه ام را

 

                                در اعماق دره ها پیدا می کنند...

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

 

داشتم از این شهر میرفتم

صدایم کردی

جا ماندم

          از کشتی ای که رفت و غرق شد

البته...

این فقط می تواند یک قصه باشد

                       در این شهر دود و آهن

دریا کجا بود

               که من بخواهم سوار کشتی شوم و...

                                                    تو صدایم کنی

فقط می خواهم بگویم

تو نجاتم دادی

                   تا اسیرم کنی

 

رسول یونان

 

 

 

اگر تو نبودی عشق نبود

 

همین طور

 

           اصراری برای زندگی

 

اگر تو نبودی

 

              زمین یک زیر سیگاری گلی بود

 

جایی

 

      برای خاموش کردن بی حوصلگی ها

 

اگر تو نبودی

 

            من کاملاً بیکار بودم

 

هیچ کاری در این دنیا ندارم

 

                             جز دوست داشتن تو

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

فقط تاریکی می داند

 

 

               ماه چقدر روشن است

 

فقط خاک می داند

 

                 دست های آب

 

                             چقدر مهربان!

 

معنی دقیق نان را

 

             فقط آدم گرسنه می داند

 

فقط من می دانم

 

             تو چقدر زیبایی!

 

 

 

رسول یونان

 

 

 

بــارانــی مــورب

در نيــمروزی آفتــابــی...

هيــچ اتفــاقی نيــافتــاده اســت

تنــها تــو رفتــه ای

امــا مــن

قســم مــی خــورم کــه ايــن بــاران

بــارانــی معــمولی نيســت

حتمــا جــايــی دور

دريــايــی را بــه بــاد داده انــد...

 

 

 

رسول يونان

 

در آنسوی دنیا زاده شده بودی
دور بودی
مثل تمام آرزوها
و ریل ها
در مه زنگ زده بودند
هیچ قطاری حاضر نبود
مرا به تو برساند
من به تو نرسیدم
من به حرفی تازه در عشق نرسیدم
و در ادامه خواب های من
هرگز خورشیدی طلوع نکرد ...

"رسول یونان"

 

 

 

وقتی کسی زیاد از رفتن حرف می زند
قبلا رفته است
فقط می خواهد مطمئن شود
چیزی از او در تو جا نمانده
کمک کن چمدانش را ببندد
چترش را به او پس بده
لبخندش را
آوازهایش را
همینطور سایه اش را
که و بیگاه از پشت پنجره ات گذشته بود...

"رسول یونان"

 

 

در روشنای کمرنگ نان
نمی شود 
در ستایش خورشید چیزی نوشت
من نتوانستم
اجدادم نیز نتوانسته بودند
ما در ظلمت رنج ها زندگی می کنیم
هیچ‌کس نمی تواند
با الفبای تاریکی
در وصف روشنی بنویسد!

 

"رسول یونان"

 

 

 

چمدانم را برداشتم و

آمدم

اما این فقط یک شوخی ست

و یا لااقل تو باور نکن!

جدایی

بریدن درخت از ریشه است

و اره کردن زندگی

که مرگ را رقم می زند

اما من زنده ام

و این یعنی من آنجایم

کنار تو

کنار تو و درخت توت و اسب.

 

رسول یونان

 

 

اگر مرا دوست نمی‌داری
دوست نداشته باش 
من هرطور شده
خودم را ازین تنگنا نجات می‌دهم

اما دوست داشتن را فراموش نکن
عاشق دیگری باش 
این ترانه نباید به پایان برسد
سکوت آدم‌ها را می‌کشد

این چشمه نباید بند بیاید
میخک‌هایی که در قلب‌ها شکوفا شده‌اند
از تشنگی می‌خشکند
اگر دوست‌داشتن را فراموش نکنی
تمام زیبایی‌ها را به یاد خواهی آورد. 

 رسول یونان

 

 

وقتی سیگارت را
در قلب ماهی
که به پنجره تابیده است خاموش میکنی
یعنی دیوانه ای
نه یعنی تحقیر شده ای
و جهان
برای تو کوچک است
آن قدر کوچک که فیلی می تواند,
خیلی راحت
تمام دریاها را ...
به یک جرعه بالا بکشد
پس سعی کن
با همه چیز کنار بیایی
فرار نکن
زمین به شکل احمقانه ای گرد است

 

"رسول یونان"

 

 

بچه که بودم
تو برای من
بادکنک بودی
و بعد
گل سرخی زیبا
در گلدان خانه
سرانجام تو کلمه
و من شاعر شدم
می دانم
فردا
تو قطاری مهربان خواهی شد
و مرا از اینجا خواهی برد.

 

"رسول یونان"

 

 

اگر تو نبودی عشق نبود

همین طور

اصراری برای زندگی

اگر تو نبودی

زمین یک زیر سیگاری گلی بود

جایی

برای خاموش کردن بی حوصلگی ها

اگر تو نبودی

من کاملاً بیکار بودم

هیچ کاری در این دنیا ندارم

جز دوست داشتن تو

 

"رسول یونان"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ساده که میشوی
همه چیز خوب میشود
خودت
غمت
مشکلت
غصه ات
هوای شهرت
آدمهای اطرافت
حتی دشمنت
یک آدم ساده که باشی برایت فرقی نمیکند که تجمل چیست
که قیمت تویوتا لندکروز چند است
مازراتی چندتا ایربگ دارد
مهم نیست
نیاوران کجاست
شریعتی و پاسداران و الهیه و فرشته کدام حوالی اند
رستوران چینی ها گرانترین غذایش چیست
ساده که باشی همیشه در جیبت شکلات پیدا میشود
همیشه لبخند برلب داری
بر روی جدولهای کنار خیابان راه میروی
زیر باران،دهانت را باز میکنی و قطره قطره مینوشی
آدم برفی که درست میکنی شال گردنت را به او میبخشی
ساده که باشی
همین که بدانی بربری و لواش چند است کفایت میکند
نیازی به غذای چینی نیست
آبگوشت هم خوب است
ساده که باشی...
آدمهای ساده را دوست دارم
همانهایی که بوی ناب انسانیت میدهند

 

 

 

 

"ما آدمهای احمـــقی نبودیم
ســــاده بودیم
و از روی سادگی
به احمق ها اجازه دادیم
تا در زندگی مان دخالت کنند!"

ارنستو چه گوارا

 

"هر بار که می‌خواهم به سَمتَـت بیایم،
یادم می‌افتد که،
"دلتنـگی"
هرگز بهانهِ خوبی برای تکرار یک "اشتباه" نیست...!"

آنا گاوالدا

 

 

"اگر کسی بخواهد بخشی از زندگی شما باشد حتما خواهد بود. پس برای کسی که هیچ تلاشی برای ماندن نمی کند،خودتان را به زحمت نیندازید تا جایی را برایش نگه دارید."

خورخه لوئیس بورخس

 

"ﻋﺸﻖ،
ﺭﺍﻫﯽﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ …
ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻓﻘﻂ ﻋﺸﻖ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﻧﺞﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﻭﺍﺯﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﻢ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮﺑﺎﺯﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ..."

ﺭﺳﻮﻝ ﯾﻮﻧﺎﻥ

 

 

 

"وقتى نابغه اى حقيقى در دنيا پيدا مى شود
مى توانيد او را از اين نشانه بشناسيد كه:
تمام ابلهان عليه او متحد مى شوند!"

جانتن سويفت

 

 

"میدانـم كـه مـا خلـق شـده ایـم كـه بـه دیگـران كمـك كنیـم ، امـا نمیدانـم دیگـران بــرای چـه خلـق شـده انـد ؟!"

مارگارت آتـوود

 

 

"نادر اشخاصی قادرند عاشق شوند زیرا نادر اشخاصی قادرند همه چیز را از دست بدهند."

کریستین بوبن

 

"عشق وسیله‌ای است که تمام دردسرهای کوچک را به یک دردسر بزرگ تبدیل می‌کند."

ولتر

 

دموکراسی بین من و تو این است که
همیشه در همه چیز ،
حق با چشم هایت است!

کاظم خوشخو

 

"هرکس که ساختن زندان انفرادی به کله اش زده آدم جالبی بوده 
و خوب می دانسته چطور با آدم ها بازی کند
یعنی درست تر آن است که بگویم 
می دانسته آدم بزرگترین دشمن خودش است،
لازم نیست او را بزنند یا زیر شکنجه لَت و پارش کنند
بهترین راه این است که خودش را با خودش تنها بگذارند 
تا خودش دخل خودش را بیاورد!"

احمد غلامی

• 
  آدمهایى هستند در زندگیتان؛ 
  
  نمی گویم خوبند یا بد...
  
  چگالى وجودشان بالاست...
  
  افکار، 
  
  حرف زدن، 
  
  رفتار،
  
  محبت داشتنشان 
  
  و هر جزئى از وجودشان امضادار است...
  
  یادت نمی رود 
  
  "هستن هایشان را.."
  
  بس که حضورشان پر رنگ است و بسیار "خواستنى"...
  
  ردپا حک می کنند اینها روى دل و جانت...
  
  بس که بلدند "باشند"...
  
  این آدمها را، باید قدر بدانى...
  
  وگرنه دنیا پر است از آن دیگرهاى 
  
  بى امضایى که شیب منحنى حضورشان، همیشه ثابت است. . .

 

 

• 
  دوست مــــــــــجازی من
  چند وقت است برایت مینویسم
  و تو میخوانی
  و گاهی تو مینویسی و من میخوانم
  حواست به من باشد
  دوست مــــــــــجازی من
  بین ما هیچ نقابی نیست
  این روزها درد دلهایمان را
  به زبان نمی آوریم
  تایپ میکنیم
  مانده ایم اگر این دنیای مجازی نبود
  روی دیوار احساس چه کسی مینوشتیم
  نامت زیباست اما افسوس مجازی هستی
  پشت هر یک از لایکها یک مخاطب خاص نشسته است
  میخواند/فکر میکند/گاهی هم گریه میکند/یا میخندد
  برای چند دقیقه هم که باشد از دنیای واقعی مرخصی میگیری
  مینشینی برای دل خودت
  گاهی هم شب و روز میچرخی در این دنیای رمز دار
  ولی میدانم
  قد تمام لبخندهایت تنها هستی
  اگر همدمی بود که مجازی نمیشدی
  دوست مــــــــــجازی من
  گاهی آنقدر احساس نزدیکی میکنیم که دستمان به مانیتور میخورد
  بیخود میشویم بین یک دنیا دروغ و اعتقاد
  فراموش میکنیم خودمان را
  دور میزنیم منطق و باورهایمان را
  میخندیم/گاهی هم دروغ میگوییم
  آنقدر که با تـــــــــــو راحت هستم با خودم نیستم
  نمیدانم....
  شاید این معجزه ی مـــــجازی بودنت باشد
  دوست مجازی من
  بودنت را قدر میدانم و دوستت دارم !

 

بزرگ شديم... و فهميديم كه دارو آبميوه نبود ..
بزرگ شديم... و فهميديم بابابزرگ ديگر هيچگاه باز نخواهد گشت آنطور كه مادر گفته بود..
بزرگ شديم... و فهميديم چيزهايي ترسناك تر از تاريكي هم هست...
بزرگ شديم... به اندازه اي كه فهميديم پشت هرخنده مادر، هزار گريه بود .. و پشت هر قدرت پدر يك بيماري نهفته...
بزرگ شديم... و يافتيم كه مشكلاتمون ديگر در حد يك شكلات، يك لباس يا كيف حل نيست...
و اين كه ديگر دستهايمان را براي عبور از جاده نخواهند گرفت، و يا حتي براي عبور از پيج و خم هاي زندگي ...
بزرگ شديم... و فهميديم كه اين تنها ما نبوديم كه بزرگ شديم، بلكه والدين ما هم همراه با ما بزرگ شده اند، و چيزي نمانده كه بروند و يا هم اكنون رفته اند...
خيلي بزرگ شديم ... وقتي فهميديم سخت گيري مادرعشقش بود،
غضبش عشق بود و تنبيه اش عشق، خيلي بزرگ شديم،وقتي فهميديم پشت لبخند پدر خميدگي قامت اوست،
عجيب دنيايي ست، و عجيب تر از دنيا چيست و چه كوتاه ست عمر
معذرت ميخواهم فيثاغورس. پدر سخت ترين معادلات ست!
معذرت ميخواهم نيوتن، راز جاذبه، مادر است!
معذرت ميخواهم أديسون، اولين چراغهاي زندگي ما، پدر مادرهستند!

 

 

یک شرکت بزرگ قصد استخدام یک نفر را داشت. بدین منظور آزمونی برگزار کرد که یک پرسش داشت. پرسش این بود:
شما در یک شب طوفانی در حال رانندگی هستید. از جلوی یک ایستگاه اتوبوس می‌گذرید. سه نفر داخل ایستگاه منتظر اتوبوس هستند. یک پیرزن که در حال مرگ است. یک پزشک که قبلاً جان شما را نجات داده است. یک خانم/آقا که در رویاهایتان خیال ازدواج با او را دارید. شما می‌توانید تنها یکی از این سه نفر را سوار
کنید. کدام را انتخاب خواهید کرد؟ دلیل خود را شرح دهید...
قاعدتاً این آزمون نمی‌تواند نوعی تست شخصیت باشد زیرا هر پاسخی دلیل خودش را دارد.
پیرزن در حال مرگ است، شما باید ابتدا او را نجات دهید. هر چند او خیلی پیر است و به هر حال خواهد مرد.
شما باید پزشک را سوار کنید. زیرا قبلاً جان شما را نجات داده است و این فرصتی است که می‌توانید جبران کنید. اما شاید هم بتوانید بعداً جبران کنید.

شما باید شخص مورد علاقه‌تان را سوار کنید زیرا اگر این فرصت را از دست دهید ممکن است هرگز قادر نباشید مثل او را پیدا کنید.

از دویست نفری که در این آزمون شرکت کردند، شخصی که استخدام شد دلیلی برای پاسخ خود نداد. او نوشته بود:

سوئیچ ماشین را به پزشک می‌دهم تا پیرزن را به بیمارستان برساند و خودم به همراه همسر رویاهایم منتظر اتوبوس می‌مانیم.

 

 

 

يه خانوم خوشگل كنار بزرگراه سوار ميكني .
ناگهان اون احساس مريضي ميكنه وغش ميكنه وشمااونوبه بيمارستان ميرسوني. استرس زيادي داری.اما نهايتاتوي بيمارستان به شماميگن كه حالش خوبه وشمادارين پدرميشين.شما ميگين كه من كه پدربچه نيستم امادخترميگه چرا هستي شما استرس رو بيشترحس ميكني بعدشما تقاضاي تست ميكني وثابت ميشه كه شما پدر بچه نيستي دكتربه شما ميگه اصلانگران نباشيدچون اصولاشما اززمان تولد نابارور بوديدشمااكنون كاملا و بيشترازهميشه استرس داري اما خلاص شدي.اماتوي راه خونه، داري به سه تا بچه هاي خودت فكر ميكني!!حالا به اين ميگن استرس...

 

 

 

برادران يوسف وقتي مي‌خواستند يوسف را به چاه بيفکنند
يوسف لـبـخـنـدي زد!
يهودا پرسيد: چرا خنديدي؟
اين جا که جاي خنده نيست!
يوسف گفت: روزي در اين فکر بودم که چگونه کسي مي‌تواند
به من اظهار دشمني کند
با وجود اين که برادران نيرومندي چون شما دارم!
اينک خداوند همين برادران را بر من مسلط کرد
تا بدانم که غير از خــــدا تکيه گاهي نيست!
و اين چاه نشيني امروز من تاوان تکيه دادن به خلق خداست

 

 

موسی مندلسون ، پدر بزرگ آهنگساز شهیر
آلمانی، انسانی زشت و عجیب الخلقه بود. قدی کوتاه و قوزی بد بر پشتش داشت. موسی روزی در هامبورگ با تاجری آشنا شد که دختری بسیار دوست داشتنی به نام فرومتژه داشت. موسی در کمال ناامیدی عاشق آن دختر شد ولی فرومتژه از ظاهر و هیکل از شکل افتاده او منزجر بود. زمانی که قرار شد موسی به شهر خود بازگردد، آخرین شجاعتش را به کار گرفت تا به اتاق دختر برود و از آخرین فرصت برای گفتگو با او استفاده کند.

دختر حقیقتا از زیبایی به فرشته ها شباهت داشت، ولی ابدا به او نگاه نکرد و قلب موسی از اندوه به درد آمد. موسی پس از آن که تلاش فراوان کرد تا  صحبت کند، با شرمساری پرسید :

-          آیا می دانید که عقد ازدواج انسانها در آسمانها بسته می شود؟

دختر در حالیکه  هنوز به کف زمین نگاه میکرد گفت:

-          بله ، شما چه عقیده ای دارید؟

-          من معتقدم که خداوند در لحظه تولد هر پسری مقرر میکند که او با کدام دختر ازدواج کند. هنگامی که من به دنیا آمدم، عروس آینده ام را به من نشان دادند، ولی خداوند به من گفت:

" همسر تو گوژپشت خواهد بود."

درست همان جا و همان موقع من از ته دل فریاد برآوردم و گفتم:

" اوه خداوندا! گوژپشت بودن برای یک زن فاجعه است، لطفا آن قوز را به من بده و هرچه زیبایی ست به او عطا کن."

 

فرومتژه سرش را بلند کرد و خیره به او نگریست و از تصور چنین فاجعه ای بر خود لرزید.... او سالهای سال همسر فداکار موسی مندلسون بود.

 

 

 

لورنس كبريتى را بين دو انگشت نگه مى دارد كه تا انتها بسوزد. سربازى مى خواهد همين كار را بكند.

 

سرباز: آخ! دردم اومد.

 

لورنس: معلومه كه درد مياد.

 

سرباز: پس حُقّه ش چيه؟

 

لورنس: حقّه ش اينه كه اهميت ندى كه درد مياد.

 

 

Lawrence of Arabia| لورنس عربستان 1962| دیوید لین

 

 

 

 

 

 

هر آدمی که می یاد تو زندگیمون یه جایی برای خودش باز می کنه, حتی برای یه روز ,وقتی می ره جاش خالی می شه, این جاهای خالی همین طوری می مونن اینجای آدم .این خیلی نامردیه که بقیه به فکر این حفره هایی که درست می کنن نیستن.

 

 

پنهان| 1389| مهدی رحمانی

 

 

 

جان نش: چیزی نیست که به آن کاملا اطمینان کرد. این تنها چیزیه که ازش مطمئنم.

 

 

A Beautiful Mind| یک ذهن زیبا 2001| ران هاوارد

 

 

 

 

 

ترک: من ترکم(Turkish). خودم می دونم که اسم مسخره ای واسه یه انگلیسیه! پدر و مادرم قرار بود توی هواپیمایی باشن که سقوط کرد. اینطوری با هم آشنا شدن و تصمیم گرفتن اسم هواپیما رو بذارن رو من. فکر نکنم آدمای زیادی باشن که اسمشون از روی اسم یه هواپیمای سقوط کرده انتخاب شده باشه. اون که اونجاس اسمش تامیه. خودش به همه میگه اسمش رو از روی یه تفنگ انتخاب کردن. اما من مطمئنم که اسمش رو از روی یه رقاص معروف قرن نوزدهم برداشتن.

 

 

Snatch| آدم ربایی 2000| گای ریچی

 

 

 

 

 

+ کیهان‌شناس‌ها چی رو می‌پرستن؟

 

- یک تک معادله رو که همه چیز رو در دنیا توضیح بده.

 

+ اون معادله چیه؟

 

- سؤال همینه. و سؤال خیلی خوبیه.

 

 

The Theory Of Everything| نظریه همه‌چیز 2014| جیمز مارش

 

 

 

 

 

فارست: مامانم همیشه میگفت قبل از اینکه بتونی به جلو حرکت کنی، گذشته رو پشت سر بزار.

 

 

Forrest Gump| فارست گامپ 1994| رابرت زمکیس

 

 

 

 

 

 

حالا که توی جنگ شکست خوردیم بچه هامو دارن مثل دشمنان سابقمون میشن،آهنگای آمریکایی گوش میدن، حالا تصور کن اگه آمریکا از ژاپن شکست میخورد مردمشون موهاشونو مدل سامورایی ها میزدن

 

 

Autumn Afternoon | 1962|یاسوجیرو اوزو

 

 

 

 

 

لئون : وقتی یکی رو بکشی هیچی دیگه مثل قبل نیست .

 

زندگیت برای همیشه عوض میشه . بقیه زندگیتو باید با یه چشم باز بخوابی .

 

ماتیلدا : خوابیدن برام مهم نیست لئون

 

 

|1994| Leon The Professional لوک بسون

 

 

 

 

بوریس بالکان: هیچ چیز قابل اعتمادتر از مردی نیست که شرافتش رو با پول زیاد میشه خرید.

 

 

 

Ninth Gate| نهمین دروازه 1999| Roman Polanski

 

 

 

 

 

مرتضی : قرار ما اين بود، تو قول دادی.

 

مينا: قرار چيه؟ وضع عوض شده.

 

مرتضی: قرار اون چيزيه كه اگـه وضعم عوض شد پاش وايسی .

 

 

کنعان| 1386| مانی حقیقی

 

 

 

 

 

 

لزلی(ناتالی پورتمن): یه وقتهایی ریتم زندگی رو از دست میدی. تو طرف رو درست میشناسی، اما باز کار غلط رو میکنی.

 

الیزابت(نورا جونز): چرا؟ چون بهش اعتماد میکنم؟

 

لزلی: چون تو حتی نمیتونی به خودت اعتماد کنی.

 

 

My Blueberry Nights|شبهای زغال اخته ای من(2007)| Wong Kar-wai

 

 

 

 

 

شهرت رفیق نیمه راهه ، هری !

 

آدم های مشهور به خاطر کارهاشون مشهور میشن . یادت باشه !

 

 

Harry Potter and the Chamber of Secrets| هری پاتر و تالار اسرار 2002| کریس کلمبوس

 

 

 

 

 

وقتی دوتا شکارچی بدون توافق قبلی دنبال یک شکار برن، آخرش هم دیگرو میکشن...!

 

 

For a Few Dollars More| به خاطر چند دلار بیشتر 1965| سرجیو لئونه

 

 

 

 

 

- فرانک، ما تو رو نامزد وزارت خارجه نمی کنیم. می دونم رییس جمهور بهت قول داده اما الان شرایط تغییر کرده.

 

- اما لیندا، ماهیت قول ها اینه که در صورت تغییر اوضاع مصون می مونن!

 

 

House of Cards| خانه پوشالی TV Series 2013| فصل اول - قسمت یکم

 

 

 

 

 

+ میدونی سه تا صدای هیجان انگیز توی دنیا چیه؟

 

- آررره، صبحونه آماده س، ناهار آماده س، شام آماده س!

 

+ نه، نه، نه، صدای زنجیر لنگر، موتور کشتی و سوت قطار

 

 

 

It's a Wonderful Life| زندگی شگفت‌انگیز است 1946| فرانک کاپرا

 

ﺍﮔﺮ می خوﺍﻫﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﺪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥﮔﺮﻩ ﻧﺰﻥ
 
ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ ... 
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﯽ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ..
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ چقدﺭﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﻬﻢ ﻭ ﻋﺰﯾﺰ ﻫﺴﺘﯽ؟
 ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺳﺮﺍﻏﺸﺎﻥﺭﺍ ﻧﮕﯿﺮﯼ !
 ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻟﻮﺱﮐﻨﯽ، ﻧﻪ ﻫﺮﮔﺰ .
ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼﺳﺮﺍﻍ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻦ.
 ﺩﺭ ﺍین صورت ﯾﺎ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ می شوند ﻭ ﯾﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ می کنند !
ﺍﮔﺮ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﺖ ﺷﺪﻧﺪﻗﺪﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
 ﻭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺪﻩﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ
 ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ، به رﺍﺣﺘﯽ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺸﺎﻥ ﮐﻦ ...
 ﺍﯾﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎن هاﯾﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ !
 ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪﻭ ﺗﺎﺋﯿﺪ..
 ﺁن ها ﺑﺎﺑﺖ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺣﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻧﻘﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ..
 گویا ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺁن ها ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﯼ..
 ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺱ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﺍﺿﯿﺸﺎﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ..
 ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﺍﯼﺩﯾﮕﺮﺍﻥ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ..
دکتر الهی قمشه ای

 

 

راس: این به نظرتون چطوره؟!

ریچل: خب...یه خرده پایینه . یه کم ببرش بالاتر؛

یه کم بیشتر...یه کم بیشتر .آفرین ! این شد ! حالا بندازش دور...

Friends| season 10

 

 

---

 

ژاک :سخت ترین قسمت غواصی ، وقتیه که به انتهای آب می رسی.

 

جوانا: چرا؟

 

ژاک : برای بالا اومدن باید یه دلیل خوب داشته باشی، و پید ا کردن یه دلیل خوب کار خیلی سختیه.

 

 

The Big Blue |1988

 

 

 

---

 

خسرو شکیبایی : پسرتو چند سالته؟

 

پسر: پارسال 16 سالم بود بچه بودم؛

 

دو روز بعد بابام مُرد، بازم 16 سالم بود، اما دیگه بچه نبودم!

 

 

 

اتوبوس شب | کیومرث پوراحمد

 

 

 

فرمانروایی تو جهنم ، بهتر از خدمت کردن تو بهشته !

 

 

 

وکیل مدافع شیطان |1997

 

 

 

تاکو : خدا با ماست ،چون از یانکی ها متنفره..

 

بلوندی : نه. خدا با ما نیست ،چون از احمق ها هم متنفره!

 

 

 

خوب بد زشت | 1966

 

ده سال پیش من تو یه رستوران بودم تو آلاباما.

 

دو نفر اومدن سر به سرم گذاشتن ،این اولین اشتباهشون بود.

 

چاقو کشیدن ،این دومین اشتباهشون بود.

 

چاقوکشی بلد نبودن؛ این آخرین اشتباهشون بود.

 

Escape from Alcatraz |1979

 

 

---

 

خیلی از مردم توی پوچی هستن ، ولی فهمیدن پوچی واقعا دل و جرات می خواد.

 

Revolutionary Road |2008

 

 

---

وقتی بزرگ میشی خیلی از چیزایی که دوستشون داشتی، اونجوری که بودند به نظر نمیان.

The Hurt Locker |2008

---

- چرا آدما گریه میکنن؟ تو نمیدونی ؟ تو هیچوقت گریه نکردی؟

+ فقط یه بار خیلی وقت پیش. وقتی که اونا ولت کردن رفتن؟ مردم به دلایل مختلفی گریه میکنن. وقتی کسی میمیره ، وقتی تنها میشن، وقتی که دیگه تحمل ندارن...

- تحمل چیو؟ تحمل زندگی کردنو، وقتی که درد میکشن..

+میشه بر درد غلبه کرد؟

یه بار مارتین دندون درد داشت اتو رو زد به برق و صبر کرد ، بعد اونو گذاشت روی شونش و دندون دردشو فراموش کرد.

A short Film About love |2004

---

دکتر رزون خطاب به آلی شا:

ببین، کابوس اسکیزوفرنیا، گم کردن واقعیته!

تصور کن... یهو متوجه بشی که آدم ها، مکان ها و لحظاتی که برات بیشترین اهمیت رو داشتن...

نه از بین رفتن و نه مردن؛ بلکه بدتر از اون، "هرگز وجود نداشتن"!!!

چه دنیای جهنمی، برات درست میشه.

 

2001| A Beautiful Mind

 

---

- هیچوقت نتونستی ببینیش؟

+فقط یه بار

- چه شکلی بود؟

+ گمون کنم داشتن علاقه زیاد به یه نفر ، قاعـدتا این احساس رو در تو بوجود میاره که اون زیباست.

 

The  Best  Offer |2013

---

تدی : میدونی ،اینجا منو به فکر فرو میبره.

چاک : چه فکری رییس؟

تدی : کدوم بدتره؟

زندگی کردن مثل یک هیولا ، یا مردن مثل یک مرد خوب.

 

Shutter  Island | 2010

دلم میخواد قبل مرگم یکی باشه که همه موزیک های تو دلم رو بدم بهش گوش کنه.

 

عصبانی نیستم | رضا درمیشیان

 

 

فرمانده لاک : همه که عقاید تورو باور ندارن!

 

مورفیس : عقاید من نیازی به باور اون ها نداره!

 

 

 

Matrix | 1999

 

---

 

این که تو یه جای درجه یک بشینی دلیل نمیشه که آدم درجه یکی باشی...

 

 

 

Philomena |2013

 

 

من باهاش تموم کردم ، دیگه اسمشو نیار !

 

_ توهنوز باهاش تموم نکردی

 

_ چرا ، الان 9 روزه که باهاش تموم کردم

 

_ تا وقتی بدونی چند روزه باهاش تموم کردی ، یعنی تموم نکردی !

 

 

 

Sliding doors  | درهای کشویی | 1998

 

 

 

---

 

من آرامشی ندارم که بهت بدم ، برای ما آرامشی نخواهد بود.

 

تنها بدبختی یا بزرگترین خوشبختی.

 

 

 

2012 | Anna Karenina

 

 

 

مت کوالسکی   (George Clooney) : رایان طناب، منو رها کن

 

رایان استون (Sandra Bullock) : نه اینکارو نمیکنم ، نمیذارم رها بشی توی فضا..

 

مت کوالسکی : رها کن رایان ، یاد بگیر که توی زندگی به موقع دست بکشی و رها کنی.

 

 

 

Gravity | 2013

 

 

 

اسکاتی : به نظر شما حیف نیست که ما دو تا....

 

مادلین : جدا جدا پرسه بزنیم ؟

 

اسکاتی : بله

 

مادلین : آدم وقتی که تنهاست پرسه میزنه

 

دو نفر که با هم باشن همیشه یه جایی میرن.

 

 

 

سرگیجه | Vertigo  | 1958

 

 

تایلر ( Brad Pitt ) : به باشگاه مشت زنی خوش اومدین.

 

قانون اول باشگاه این هست : در مورد باشگاه مشت زنی با هیچ کس صحبت نمیکنین .

 

قانون دوم : در مورد این باشگاه با هیچکس صحبت نمیکنین.

 

قانون سوم : اگه یکی فریاد زد "دیگه کافیه " ، یا چلاق شد یا جونش در رفت ، دعوا تموم هست.

 

قانون چهارم : دعواها فقط دو نفره هست.

 

قانون پنجم : در هر زمان فقط یک دعوا باید باشه ، نه بیشتر.

 

قانون ششم : دعوا باید بدون دستکش و باند و محافظ باشه ، بدون پیراهن ،بدون کفش و بدون اسلحه.

 

قانون هفتم : دعوا تا هر زمانی که لازم هست طول میکشه.

 

قانون هشتم و آخرین قانون : اگه این اولین باری هست که توی باشگاه هستین باید دعوا کنین...

 

 

 

Fight  Club | David Fincher | 1999

 

 

---

 

فرانک : میدونی دکترا به موتورسواری که کلاه ایمنی سرش نمیذاره چی میگن؟

 

بادی : چی میگن؟

 

فرانک :اهدا کننده ی عضو !

 

 

 

Chaos Theory |2007

 

 

 

هیچوقت چاقوی ارزان قیمت چینی نخرین ، حتی اگه یه چراغ قوه ی اشانتیونم در کنارش داشته باشه.

 

 

 

  127Hours | 2010

 

 

 

زن : تو این 2 سال نتونستیم بطور جدی باهم صحبت کنیم.

 

مرد : من نمیتونم با یه خانوم زیبا بطور جدی صحبت کنم.

 

 

 

یک مرد و یک زن | 1966

 

 

 

هرگز از دشمنات متنفر نباش، چون روی قضاوتت تاثیر میذاره.

 

 

 

The Godfather |1972

 

 

 

_ میتونم یه رازی رو بهت بگم؟

 

+ بله بگو

 

_ هفته ی پیش رفتم به فروشگاه و یه تفنگ خریدم قصد داشتم اگه تومور مغزی داشتم خودمو بکشم.

 

تنها چیزی که منصرفم کرد این بود که پدر و مادرم با این کارم نابود میشدن و مجبور بودم اول اونارو بکشم و بعدش عمه و عمو و بعدش قتل عام به راه می افتاد.

 

 

 

Hannah  and Her Sisters | 1986

 

 

 

من میدونم که خودکشی از گناهان کبیره ست ..

 

اما اینم گناه بزرگیه که انسان خوشبخت نباشه..

 

 

 

طعم گلاس | عباس کیارستمی

 

 

 

نویسنده : میدونی چطور میتونی بفهمی که واقعا داری پیر میشی؟

 

پدر جیمز : چطوری؟

 

نویسنده : وقتی که دیگه هیچکس دور و برت واژه مرگ را به زبان نیاره.

 

 

Calvary | 2014

 

 

 

بعضی وقتا فکر می کنم همه ی احساساتی که لازمه تجربه کردم و از اینجا به بعد دیگه احساس جدیدی نخواهم داشت. هرچی هست فقط یه نسخه ی ضعیف تر از احساساتیه که قبلا داشتم.

 

 

 

Her |2013

 

 

 

جان کافی : خیلی خسته ام رییس ، خسته از تنها سفرکردن ،تنها مثل یه چلچله زیر بارون . خسته از اینکه هیچ وقت رفیقی نداشتم پهلوم باشه و ازم بپرسه از کجا اومدم ، به کجا میرم یا چرا ! انقدر خسته ام از اینکه آدما همدیگه رو اذیت میکنن ، خسته از تمام دردهایی که تو دنیا حس می کنم و می شنوم، هرروز دردهام بیشتر میشه درد تو سرم مثل خرده های شیشه ست، تمام مدت.

 

 

 

Green  Mile | 1999 | Frank Darabont

 

 

 

شنیده بودم اونایی که یه کاری رو بلدن انجامش میدن، اونایی که بلد نیستن تدریسش میکنن.

 

 

 

پرسه در مه | بهرام توکلی

 

 

 

ﺷﻨﯿﺪﻡ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺴﺮﻭ ﭘﺮﻭﯾﺰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺗﻮﯼ ﺗﺒﺮﯾﺰ

ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻧﻘﺾ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ
ﻭ ﺑﻌﺾ ﮔﻔﺘﻤﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ

ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﻧﺪﯾﺶ، ﺍﺯ ﭘﯿﺶ
ﻗﺮﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﻧﻬﺎﺩ ﺑﺎ ﺯﻥ ﺧﻮﯾﺶ

ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﺁﻣﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ
ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﻦ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﯾﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ

ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺁﺑﯽ ﺑﻮﺩ ﻣﺘﻨﺶ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺑﯽ ﻏﻞ ﻭ ﻏﺶ

ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺍﺟﺒﺎﺭ

ﺗﻤﺎﻣﺶ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺯﻭﺭ ﺯﻭﺭﯼ ﺳﺖ
ﺳﺮﺍﭘﺎﯾﺶ ﺩﺭﻭﻍ ﻭ ﯾﺎﻭﻩ ﮔﻮﯾﯽ ﺳﺖ

ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺭﻭﺯﯼ ﺁﻣﺪ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺩ
ﮔﺮﻓﺖ ﺁﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭘﺮ ﺩﺭﺩ

ﮔﺸﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺁﺑﯽ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮﯼ ﺑﺎ ﺧﻂ ﮐﺘﺎﺑﯽ

ﻋﺰﯾﺰﻡ، ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟
ﺑﮕﻮ ﺑﯽ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺣﻮﺍﻟﺖ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟

ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﭙﺮﺳﯽ، ﺧﻮﺏ ﺑﺸﻨﻮ
ﻣﻼﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﯼ ﺗﻮ

ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺭﺍﺣﺘﻢ، ﮐﯿﻔﻮﺭ ﮐﯿﻔﻮﺭ
ﺑﺴﺎﻁ ﻋﯿﺶ ﻭ ﻋﺸﺮﺕ ﺟﻮﺭ ﻭﺍ ﺟﻮﺭ

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﻭ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ
ﻏﺬﺍ، ﺁﺟﯿﻞ، ﻣﯿﻮﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ

ﮐﺘﮏ ﺑﺎ ﭼﻮﺏ ﯾﺎ ﺷﻼﻕ ﻭ ﺑﺎﻃﻮﻡ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺷﺎﯾﻌﺎﺗﯽ ﻫﺴﺖ ﻣﻮﻫﻮﻡ

ﻫﺮ ﺁﻥ ﮐﺲ ﮔﻮﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﭼﻮﺏ ﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﺷﺎﺧﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ

ﮐﺠﺎ ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻫﺎﯼ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﺳﺖ؟
ﮐﺠﺎ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﯼ ﺳﺖ؟

ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺯﺟﻮ ﺍﺻﻼ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﯾﺎ ﮐﺘﮏ ﻋﻤﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ

ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﺵ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺍﯾﻨﺠﺎ
ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﯾﻨﺠﺎ

محمدرضا عالی پیام (هالو)

من نه عاشق هستم
ونه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم هستم و تنهایی یک حس غریب
که به صد عشق و هوس می ارزد
من خودم هستم و یک دنیا ذکر
که درونم لبریز
شده از شعر حقیقت جویی

من خودم هستم و هم زیبایم
من خودم هستم و پا بر جایم

من دلم می خواهد
ساعتی غرق درونم باشم
عاری از عاطفه ها
تهی از موج سراب
دورتر از رفقا
خالی از هرچه فِراق
من نه عاشق هستم
نه حزین ِ غم ِ تنهایی ها
من نه عاشق هستم
ونه محتاج نوازش یا مهر

من دلم تنگ خودم گشته و بس
مَنِشینید کنارم
پیِ دلجویی و خوش گفتاری
که دلم از سخنان غم و شادی پر شد

من نه عاشق هستم
ونه محتاج ِ عشق
من خودم هستم و مِی
با دلم هستم و هم سازیِ نِی
مستی ام را نپرانید به یک جمله....«هی!»

 

 معصومه جانی

 

 

 

بی شرف! اینهمه زیبا شدنت کافی نیست؟

 

در دل  هر غزلــی جا شدنت  کافی نیست؟

آینــــه  آینــــه  تالار ِ  فریبایــــی ِ  توست

هر طرف محو ِ تماشا شدنت کافی نیست؟

اینهمه سیب نچین حضرت ِ خاتون ِ شگفت!

نقش ِ تکــــراری ِ حوا شدنت کافی نیست؟

هر کـــه یک بار تو را دیده شده مجنونت

رحم کن بانو ! لیلا شدنت کافی نیست؟

گفتـــه  بودند  پرینـــــاز ،  نگفتند  اینقــــــــدر

مایه ی ِ رشک ِ پری ها شدنت کافی نیست؟

لعنتی! ماه نشو ، این همه شب قصه نگو

شهرزاد ِ شب ِ یلدا شدنت کافی نیست؟

ملکه! این همه سرباز ِ عسل ریز بس است

شهد ِ کندوی ِ غزلها شدنت کافی نیست؟

آی پروانـــه ترین  پیــرهن  ابریشـــم ِ رقص!

دشت تا دشت شکوفا شدنت کافی نیست؟

موشرابی ِ لب انگــوری ِ چشـــم الکل ِ مست!

پیک ِ هر بی سر و بی پا شدنت کافی نیست؟

دست بردار  از این دلبری ات  یعنـــی چه

هر طرف ورد ِ زبانها شدنت کافی نیست؟

من کــه هر ثانیه ای بی تو برایم قرنی ست

در دلی تنگ چنین جا شدنت کافی نیست؟

خسته ام می روم از بندر ، توفانی کاش

مرد ِ آواره ی ِ دریا شدنت کافی نیست؟

 شهراد میدری

 

موی خود بر شانه میریزی شرابی خب که چه

 

 

مست میرقصی در آیینه حسابـی خب که چه

 

دختـــر ِ اربابـی  و  یک  باغ  نوبر  مال  توست

 

کرده ای پنهان به پیراهن، گلابی خب که چه

 

رویت  آن  سو  میکنی  ، تا باز می بینی مرا

 

در قدم برداشتن ها می شتابی خب که چه

 

مثل آهویی کــه گم کرده ست راه خانه اش

 

اینچنین بی تاب و غرق التهابی خب که چه

 

من کــه جز بوسه ندارم هیــچ کاری با لبت

 

اینهمه لب میگزی در اضطرابی خب که چه

 

دوست داری که چه را ثابت کنی؟ راحت بگو

 

سینه چاک ِ تو هزار آدم حسابی خب که چه

 

باز  شهرآورد ِ بین  "نه"  و  "آری"  گفتنت

 

بازی لبهای قرمز، چشم آبی خب که چه

 

من نخورده  مست و پاتیل  توام دستم بگیر

 

باز چشمت را برایم می شرابی خب که چه

 

ای بلا !  تکلیف ِ من را  زودتر  روشن  بکن

 

من بمیرم یا بمانم؟ بی جوابی خب که چه

 

آه ای شیطان فرشته!  لعنتی ِ نازنین !

 

سایه ای در بستر بیدارخابی خب که چه

 

دست بردار از سرم ، یا عاشقـم شو یــا برو

 

بر خودت مینازی و در پیچ و تابی خب که چه

 

بر زمینت میزنم یک شب تو را خاهم شکست

 

روی  دیوار  اتاق و کنـــج  قابی خب کـــه چه

 

 شهراد میدری

 

گفته بودی خوشت از ما نمیاید، به درک

 

 

حالت از دیدنمان جا نمیاید، به درک

 

کسر ِ شان است که همصحبت ِ مجنون باشی

 

مرد ِ دیوانه به لیلا نمیاید، به درک

 

هرچه در کوچه تان پرسه زنم پنجره ات

 

قدر ِ پلکی به تماشا نمیاید، به درک

 

راست گفتی لب ِ من را چه به شهد ِ لب تو

 

نان ِ خشکی به مربا نمیاید، به درک

 

من ِ بیکس سر ِ جایم بتمرگم بهتر

 

قد ِ مرداب به دریا نمیاید، به درک

 

نسخه پیچیده مرا دور ِ خودش هر شب درد

 

قرص ِ ماهت به مداوا نمیاید، به درک

 

من خودم خاسته ام پشت ِ سرت گریه کنم

 

نفسم بعد ِ تو بالا نمیاید؟ به درک

 

تو برو دلنگران ِ من ِ بیچاره نباش

 

مرگ هم سمت ِ دل ما نمیاید، به درک

 

نیستم لایق ِ خوشبختی و میدانم خوب

 

به من این گونه غلطها نمیاید، به درک

 

سقط کن عشق ِ مرا و بزن اصلن زیرش

 

هر جنینی که به دنیا نمیاید به درک

 

 شهراد میدری

 

 

 

 

شده هرگز دلت مال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

نگاهت سخت دنبال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

برایت اتفاق افتاده در یک کافه ی ِ ابری

ته ِ فنجان ِ تو فال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

خوش و بش کرده ای با سایه ی ِ دیوار وقتی که

دلت جویایِ احوالِ کسی باشد که دیگر نیست؟

 

چه خواهی کرد اگر هربار گوشــــی را که برداری

نصیبت بوقِ اشغالِ کسی باشد که دیگر نیست؟

 

حواس ِ آسمانت پرت روی ِ شیشه های ِ مه

سکوتت جار و جنجالِ کسی باشد که دیگر نیست

 

شب ِ سرد ِ زمستانی تو هم لرزیده ای هرچند

به دور ِ گردنت شال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

 

تصور کن برای ِ عیدهـای ِ رفته دلتنگی

به دستت کارت پستال ِ کسی باشد که دیگر نیست

 

شبیـه ِ ماهی ِ قرمز به روی ِ آب می مانی

که سین ات هفتمین سال ِ کسی باشد که دیگر نیست

 

شود هر خوشه اش روزی شرابی هفتصد ساله

اگر بغضت لگدمال ِ کسی باشد که دیگر نیست

 

چه مشکل می شود عشقی که حافظ در هوای ِ آن

الا یا ایها الحال ِ کسی باشد که دیگر نیست

 

رسیدن سهم ِ سیب ِ آرزوهایت نخواهد شد

اگر خوشبختی ات کال ِ کسی باشد که دیگر نیست

شهراد میدری

 

شبی آغوش روی ِ سایه ات وا کرده ای هرگز؟

خودت را اینهمه دلتنگ معنا کرده ای هرگز؟

دلت کرده هوای ِ سالهای ِ دور ِ خوشبختی؟

دوباره کفشهای ِ کودکی پا کرده ای هرگز؟

پس از عمری سراغ از خود گرفتن ها از این و آن

خودت را از سفر برگشته پیدا کرده ای هرگز؟

شبیه ِ خود کسی را دیده ای در چارچوب ِ در؟

خودت را تنگ در آغوش ِ خود جا کرده ای هرگز؟

خوشآمد گفته ای با ذوق و لرزیده دلت از شوق؟

بفرمـــا تو و هی این پا و آن پا کرده ای هرگز؟

اتاقی دنج ِ تنهایی، چه خوشحالم که اینجایی

میان ِ گریه هایت جشن برپا کرده ای هرگز؟

تو هم مثل ِ منی انگار، تنها همدمت دیوار

گله از بی وفایی های ِ دنیا کرده ای هرگز؟

شماره داده ای وقت ِ خداحافظ ؟ به زیر لب    :

" بیا از این طرفها باز " نجوا کرده ای هرگز؟

به رسم ِ یادگاری، عاشقانه زیر ِ شعرت را

تو هم مانند ِ من با بغض امضا کرده ای هرگز؟

کنار ِ صندلی ِ خالی و یک زیر سیگاری

دو فنجان چای ِ یخ کرده تماشا کرده ای هرگز؟

شب است و باز باران پشت ِ شیشه ساز رفتن زد

خودت را بدرقه تا صبح ِ فردا کرده ای هرگز؟

شهراد میدرى

 

من خیس ِ باران باشم و در را برویم وا کنی
عطر ِ تمشک و پونه را با خنده ات معنا کنی

مانند ِ برگ و شبنمی، سرد از هوای ِ نم نمی
در خود بلرزم تا کمی در دستهایم "ها" کنی

بگذاری آن سو صندلی، محو ِ هوای ِ مخملی
با چوبهای ِ جنگلی شومینه ای برپا کنی

کتری و رقص ِ شعله ها، آویشن و هِل در هوا
یک سینی از عشق و صفا سهم ِ من ِ تنها کنی

فنجان پُر از چایی شود، از من پذیرایی شود
عصرم تماشایی شود وقتی سری بالا کنی

یک عمر زن باشی ولی، غرق ِ سخن باشی ولی
دلتنگ ِ من باشی ولی با خنده ای حاشا کنی

حالی به حالی جای ِ گل، رقص ِ شمالی جای ِ گل
بر روی ِ قالی جای ِ گل، نقش ِ نگار ایفا کنی

آیینه ای بگذاری و دل بر دلم بسپاری و 
آن شانه را برداری و با تار ِ مو غوغا کنی

مو جنگلی ِ تا کمر! با روسری ِ مِه به سر 
ای وای اگر چشمت خزر، لب را قزل آلا کنی

با مزه ی ِ توت ِ ملس، با شعر ِ حافظ همنفس
رقص ِ الا یا ایها الساقی ادر ودکا کنی

ای جویبار ِ زمزمه! ای مستی ِ بی واهمه!
اصلن که گفته اینهمه آیینه را زیبا کنی؟

جرم ِ من عاشق بودنم، شلاق ِ مویت بر تنم
بهتر که این حد خوردنم را زودتر اجرا کنی

چیدی گل ِ مهتاب را، تا پشت ِ پلک ِ خاب را
سهم ِ هزاران قاب را تصویری از رویا کنی

من صبح شعری خانده ام، شاید تو را گریانده ام
تا جای ِ خالی مانده ام یک شاخه گل پیدا کنی

*شهراد میدری*

 

این پدر سوخته هی قهوه چرا می ریزد؟
قهوه ی ترک چــــرا از لــــج ما می ریزد؟

بی شرف کافه بهم ریخته ول کن هم نیست
دل جدا ، بوســـه جدا ، عشـوه جدا می ریزد

صف کشیدند همه پشت دو پلکش چه بلند
از خدا خاسته او هــم کــه بلا می ریزد

هیچ کس مشتری خاطر ما دیگر نیست
بس که او خنده کنان ناز و ادا می ریزد

شک ندارم که نه قهوه ست، شراب است شراب
ارگ هـــم لب زده باشد سر ِ جا / مـــی ریزد

عوضی دلبر ناکس شده کس جای خودش
ماه در کاســه ی هر بی سر و پا می ریزد

با توام آی … دو چشمت را بردار و ببر
از قشنگی تو شهری به هوا می ریزد

صد و ده؟ بعله بفرما.. چه خبر هست آنجا؟
یک نفــــر آتش در سینه ی ما می ریزد

آه.. شهراد، تویی؟ بعله شما؟! مولوی ام
قرنها هست کـــه آن چشم ، بلا می ریزد

کافه تعطیل کن و سوی بیابان بگریز
در سکوت تو مگر شمس، کلامی ریزد

شهراد میدری

 

 

تو غلط میکنی این گونه دل از ما ببری

سر خود آینــه را غـــرق تماشــا ببری

مرده شور من ِ عاشق که تو را می خواهم

گـــور بابای دلـی را کــــه بـــه اغــــوا ببری

چه کسی داد اجازه که کنی مجنونم؟

به چـه حقی مثلن شهرت لیلا ببری؟

به من اصلن چه که مهتابی و موی تو بلند

چـــه کسـی گفتـه مرا تا شب یلدا ببری؟

بخورد توی سرم پیک سلامت بادت

آه از دست شرابی که تو بالا ببری

زهر مار و عسل ، از روی لبم لب بردار

بیخودی بوسه به کندوی عسلها ببری

کبک کوهــی خرامان ! سر جایت بتمرگ

هی نخواه این همه صیاد به صحرا ببری

آخرین بار ِ تو باشد که میآیی در خواب

بعد از این پلک نبندم کــه به رویا ببری

لعنتـی ! عمـــر مگر از سر راه آوردم

که همه وعده ی امروز به فردا ببری

این غزل مال تو ، وردار و از اینجا گم شو

به درک با خودت آن را نبری یا ببری

( شهراد میدری)

 

 

 

 

================

خوب من حوصله كن، داد زدن ممنوع است!

كم بكن، كم گله، فريـاد زدن ممنـوع اسـت!

  بيـن اين قــوم كه هـر كــار ثوابي‌ست كباب

دل دلســوخـتـه را بـــــاد زدن ممنـوع است!

تيشـه بر ريشـه فرهــــاد زدن شـيـرين اسـت

 حـرفي از پيشــه فرهـــاد زدن ممنـوع است!

 

بيـن ايـن قـــوم كه از باكــرگي تـرشيــدنـد     

 حرف از حجــله و دامـاد زدن ممنوع اسـت!

 «شادي» از منظــر اين قوم گناهي‌ست بزرگ

بـزن آهنگ، ولي شـــاد زدن ممنوع است

 شادی صندوقی

===========

ضربه خوردیم وشکستیم و نگفتیم چرا؟!

ما دهان از گله بستیم و نگفتیم چرا؟!

جای "بنشین" و "بفرما" "بتمرگی" گفتند

ما شنیدیم و نشستیم و نگفتیم چرا؟

"تو" نگفتیم و "شمایی" نشنیدیم و هنوز

ساده مثل کف دستیم و نگفتیم چرا؟!

دل سپردیم به آن "دال" سر دشمن و دوست

دشمن و دوست پرستیم و نگفتیم چرا؟

چه "چراها" که شنیدیم و ندانیم چرا

ما همین بوده و هستیم و نگفتیم چرا؟!

 شادی صندوقی

============

هرچه كردم نشوم ازتو جدا، بدتر شد

از دل مـا نرود مهر و  وفــا  ، بدتر  شد ...

مثـلا خواســتم اين بــار موقـر باشــم 

و به جاي تو،  بگويم  كه شما ، بدتر شد

آسـمان وقـت قـرار من  و تــو  ابري بود 

تـازه  با رفتـن تـو وضـع هـوا  بد تر شــد.

اين متانت به دل سنگ تو تاثير نكرد

بلكه برعكس ، فقط رابطـه ها  بد تر شـد

چاره دارو و دوا نيست،كه حال بد من

بي تو با خوردن  دارو  و  دوا  بد تر شد

روي فرش دل من جوهري از عشق تو ريخت

 آمدم پاك كنم عشـق تـو را بدتـر شـد ...

  شادی صندوقی

 

یک وقت هایی فکر میکنم مرد بودن چقدر می تواند غمگین باشد. هیچ کس از دنیای مردانه نمی گوید. هیچ کس از حقوق مردان دفاع نمیکند. هیچ انجمنی با پسوند «... مردان» خاص نمیشود.
مرد ها نمادی مثل رنگ صورتی ندارند. این روزها همه یک بلند گو دست گرفته اند و از حقوق و دردها و دنیای زنان می گویند.
در حالی که حق و درد و دنیای هر زنی یکی از همین مردها است. یکی از همین مردهایی که دوستمان دارند.
وقتی میخواهند حرف خاصی بزنند هول می شوند. حتی همان مرد هایی که دوستمان داشتند ولی رفتند...
یکی از همین مرد های همیشه خسته. از همین هایی که از 18 سالگی دویدن را شروع میکنند. و مدام باید عقب باشند.
مدام باید حرص رسیدن به چیزی را بخورند. سربازی، کار، در آمد، تحصیل...
همه از مرد ها همه توقعی دارند. باید تحصیل کرده باشند. پولدار، خوشتیپ، قد بلند، خوش اخلاق، قوی... و خدا نکند یکی از اینها نباشند...
ما هم برای خودمان خوشیم!
مثلن از مردی که صبح تا شب دارد برای در آمد بیشتر برای فراهم کردن یک زندگی خوب برای ما که عشقشان باشیم به قولی سگ دو می زند، توقع داریم که شبش بیاید زیر پنجره مان ویالون بزند و از مردی که زیر پنجره مان ویالون می زند توقع داریم که عضو ارشد هیات مدیره ی شرکت واردات رادیاتور باشد.
توقع داریم همزمان دوستمان داشته باشند، زندگی مان را تامین کنند، صبور باشند و دلداریمان بدهند،
خوب کار کنند و همیشه بوی خوب بدهند و زود به زود سلمانی بروند و غذاهای بد مزه ما را با اشتیاق بخورند .
و با ما مهمانی هایی که دوست داریم بیایند و هر کسی را که ما دوست داریم دوست داشته باشند.
و دوست های دوران مجردیشان را فراموش کنند و نان استاپ توی جمع ،قربان صدقه مان بروند ،
و هیچ زن زیباتری را اصلن نبینند و حتی یک نخ هم سیگار نکشند!
مرد ها دنیای غمگین صبورانه ای دارند.
بیایید قبول کنیم. مرد ها صبرشان از ما بیشتر است. وقت هایی که داد میزنند وقت هایی هم که توی خیابان دست به یقه می شوند وقت هایی که چکشان پاس نمیشود وقت هایی که جواب اس ام اس شب به خیر را نمیدهند ،
وقت هایی که عرق کرده اند وقت هایی که کفششان کثیف است تمام این وقت ها خسته اند و کمی غمگین.
و ما موجودات کوچک شگفت انگیز غرغروی بی طاقت را هم ، دوست دارند.
دوستمان دارند و ما همیشه فکر میکنیم که نکند من را برای خودم نمیخواهد برای زیبایی ام میخواهد،
نکند من را برای شب هایش میخواهد؟ نکند من را برای چال روی لپم میخواهد؟
در حالی که دوستمان دارند؛ ساده و منطقی...
مرد ها همه دنیایشان همین طوری است. ساده و منطقی...
درست بر عکس دنیای ما.
بیایید بس کنیم.
بیایید میکرفون ها و تابلو های اعتراضیمان را کنار بگذاریم.
من فکر میکنم مرد ها، واقعن مرد ها،
آنقدر ها که داریم نشان میدهیم، بد نیستند.
مردها احتمالن دلشان زنی میخواهد که کنارش آرامش داشته باشند. فقط همین.
کمی آرامش در ازای همه فشار ها و استرس هایی که برای خوشبخت کردن ما تحمل میکنند.
کمی آرامش در ازای قصر رویایی که ما طلب میکنیم...
بر خلاف زندگی پر دغدغه ای که دارند، تعریف مردها از خوشبختی خیلی ساده است.
میم مثل مرد ...
منم قبول دارم,,
سلامتی همه مردای با معرفت..
نشرکنید تا همه بخوانند .
بخدا مردا هم دل دارند.....
تقدیم به تمام مردان نه یک مشت آدم نر که اسم مردانگی را خراب کردند...

 

 

 لطفا مرا تکریم نکنید! من از بدو تولد بی وقفه
تکریم شده ام! آنجا که بی اذن پدر حق ندارم ! آنجا که حق طلاقم
نیست! «آنجا که پدر معتاد صلاحیت حضانت کودکم را دارد،آنجا
که شهادتم مساوی یک مرد نیست، آنجا که بر سر تساوی ارثم
دعواست! آنجا که مرا به شرع پاس میدهند و حقوق شرعی ام با
واژه "عندالاستطاعه" و "عند المطالبه" و تو می شود و حتی دولت
از مهرم سهمی دارد! آنجا که برای حفظ کیان خانواده، همسرم
اجازه ازدواج دوباره یافت، آنجا که از دامن من مرد به معراج
رفت ولی حضور یک وزیر زن در میان یک گروه بی کفایت مدتها
لرزه بر اسلام انداخت! دلم از تکریم شما سوخته است! آنجا
که برای انتخاب هر شغلی به جای شایستگی ام جنسیتم دیده شد.
آنجا که باید حتی شرمنده جاذبه های زنانه ام باشم تا دلی
نلرزد.خانم...بی پرده بگویم سهم مرا از عشق و زندگی ربوده اند
و نام تو چوب تقدیرم می زنند. شاید تو بدانی تناسب من
با تو در چیست؟ از مردان اطرافت که بگذرم،تو خطبه ای به نام
"فدک" داری و من لبهای ترسیده و دوخته
من تکریم نمی خواهم! بهشت مال شما دنیایم را دوزخ نکنید.

نجمه امیدپرور

 

 

ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ زیبا ﺍﺯ ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺩﺍﻧﺸﻮﺭ

باید باکره باشی،باید پاک باشی!

برای آسایش خاطر مردانی که پیش از تو پرده ها دریده اند

چرایش را نمیدانی فقط میدانی قانون است،دین است.سنت است...

قانون و سنت را میدانی مردان ساخته اند 

 

اما در خلوت می اندیشی به مرد بودن خدا و گاهی فکر میکنی شاید

خدا را نیز مردان ساخته اند!!

من زنم....

با دست هایی که دیگر دلخوش به النگوهایی نیست که زرق و برقش شخصیتم باشد.

من زنم....

 

و به همان اندازه از هوا سهم می برم که ریه هایتو

میدانی؟ دردآور است من آزاد نباشم ک تو به گناه نیفتی

قوس های بدنم به چشم هایت بیشتر از تفکرم می آیند

دردم می آید باید لباسم را با میزان ایمان شما تنظیم کنم

دردم می اید ژست روشن فکریت تنها برای دختران غریبه است

به خواهر و مادرت که میرسی قیصر می شوی

دردم می آید در رختخواب با تمام عقیده هایم موافقی و

صبح ها از دنده ی دیگری از خواب پا می شوی...

تمتم حرف هایت عوض می شود.

 

دردم می آید نمی فهمی

تفکر فروشی بدتر از تن فروشی است

حیف که ناموس برای تو.....است ن تفکر

حیف که فاحشه ی مغزی بودن بی اهمیت تر از فاحشه ی تنی است..

من محتاج درک شدن نیستم

 

 دردم می آید خر فرض می شوم

 

دردم می آید

 انقدر خوب سر وجدانت کلاه می گذاری

و هر بار که آزادیم را محدود می کنی

میگویی من به تو اعتماد دارم اما اجتماع خراب است

نسل تو هم که اصلا مسئول خراب کاری هایش نبود

میدانی؟

دلم از مادر هایمان می گیرد

بدبخت هایی بودند که حتی می ترسیدند باور کنند حقشان پایمال شده

خیانت نمی کردند...

 

نه برای اینکه از زندگی راضی بودند

 

نه خیانت هم شهامت میخواست

 

 نسل تو از مادر هایمان همه چیز را گرفت جایش النگو داد...

مادرم از خدا می ترسید از لقمه های حرام می ترسید

تو هم که خوب می دانستی ترساندن بهترین ابزار کنترلاست.

 

دردم می اید این را هم بخوانی می گویی اغراق است

ببینم فردا که دختر مردم زیر پاهای گشت ارشاد به جرم

موی بازش کتک می خورد باز هم همین را می گویی!

ببینم آنجا هم اندازه ی درون خانه غیرت داری؟

دردم می آید که به قول شما تمام زن های اطرافتان خرابند

و آنهایی هم که نیستند همه فامیل های خودتانند

دردم می آید از این همه بی کسی............

 

 این بار اگر زن زیبارویی را دیدید هوس را زنده به گور کنید

و خدا را شکر کنید برای خلق این زیبایی

زیر باران اگر دختری را سوار کردید جای شماره به او امنیت بدهید.

او را به مقصد مورد نظرش برسانید نه مقصود مورد نظرتان!

هنگام ورود به هر مکانی با لبخند بگویید: اول شما.

در تاکسی خودتان را به در بچسبانید نه به او

بگذارید زن ایرانی وقتی مرد ایرانی را در کوچه ای خلوت

می بیند احساس امنیت کند نه ترس

بیایید فارغ از جنسیت کمی مرد باشید

ای دهقان فداکار:

تو در روزگاری بزرگ شدی که مردی برهنه شد تا زنان و کودکان زنده بمانند....

اما من در روزگاری نفس میکشم ک زنی برهنه میشود تا کودکش از گرسنگی نمیرد...

درسرزمین من هیچ کوچه ای به نام هیچ زنی نیست..وهیچ خیابانی...

بن بست ها اما فقط زن ها را میشناسند انگار...

اینجا نام هیچ بیمارستانی مریم نیست..

تخت های بیمارستان ها اما پر از مریم های درد کشیده ای است

 که هیچ کدام مسیح را آبستن نیستند...

من درمیان زن هایی بزرگ شده ام که شوهر برایشان حکم برایت از گناه را دارد !!

نمیدانم... 

چرا شعار از لیاقتم...صداقتم...نجابتم و...میدهی...

تویی که میدانم اگر بدانی بکارتم به تاراج رفته انگ هرزه بودن میزنی و میروی...

اما بگرد....

پیدا خواهی کرد....

این روزها صداقت لیاقت و نجابتی که تو می خواهی 

زیاد میدوزند !!!!

من دیروز پول تن فروشیم را به زن همسایه هدیه کردم...

تا آبرو کند برای نامزدی دخترش...

و درخود گریستم برای معصومیت دختری که بی خبر دلش رابه دست مردی سپرده بود

که دیشب تن سردم را هوسبازانه به تاراج برد و بی شرمانه می خندید از این پیروزی!!!!!

اینجا زمین است...

حوا بودن تاوان سنگینی دارد.........

 

 

من زنی هستم آزاد!
در فطرت من حیا نهاده شده
می دانم کجا باید شرم کنم و کجا می شود رها بود
تو به من نیاموز
قانونگذار!

 

 

زن را نمی شود درک کرد..

زن را نمی شود فهمید..

زن را نمی توان شناخت..

زن را نمی توان عوض کرد..

زن را حتی نمی شود فراموش کرد..

زن را فقط می توان عمیــــــــــــــــــق دوســت داشت.......

 

 

 

زنانگی را سیبل برچسب ها می کنیم 
از تمام معنای زن، مادری را به ناف او می بندیم 
هم آغوشی را اکرام مرد می نویسیم.. / وظیفه زن می خوانیم 
و حتی به روی خود نمی آوریم که زن هم انسان است 
زن هم حق دارد که زنانه عاشق شود.. 
زنانه زن شود... 
زنانه دل ببند 
حق دارد افکارش بیشتر از سینه هایش توی ذوق ما بزند...

13

صیغه رو شــرع قبول داره ، 
عرف قبــول نداره . 
دوست دختر - پسری رو عرف قبول داره ، 
شـــــــرع قبـــول نداره 
. 
. 
. 
خلاصه که ؛ 
نـه شــرعمون عرفیه ! 
نه عرفــمون شرعی!!!!

دلم برای زن گرفته
که انحنای تنش بیشتر از پیچ و خَم ِ ذهنش به چشم آمد 
برای آزادی اش که فحشا نامیده شد
برای استقلالش که در سر جامعه هوای هوس انداخت.. 
برای دفتر شعر و خاطراتش که عصیان نام گرفت 
برای خانۀ بختی که خوش بختی را انکار کرد..

 

دلــــم رقــــص نمـــی خواهد... 
هی دنـــــیا... 
تمامــــــــــــــش کن!!! 
وگرنــــــــــه سـازت را میـــشکنم اینبار...



ببین بـــرادر من
شاید ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﻧـــونی ِ
ﮐﻪ شما ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻩ ﺍﺵ ﺩﺭﯾﻎ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ
ولـــی 
بـــدون ﻓﺮﺩﺍ ﺗﻮ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺷﺮﺍﻓﺘﯽ هستـــی ﮐﻪ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ رختخوابش جا گذاشت

 

 

آدم نیستم؟ 
حوای رانده شده ام یا مریم متهم ؟ 
منم که روال تاریخی دنیا را به هم زده ام ؟ 
جنگ راه انداخته ام ؟ 
نارو زده ام ؟ 
دروغ گفته ام ؟ 
حیله بافته ام ؟ 
پس چرا هر آدمی جان مادرش را قسم می خورد ؟؟؟

Spring

سرزمین ما........ 
اینجا تنها سرزمینــــی است 
که متـــضاد بـــاکره ، فــاحشه است!!! 
با تو که بخوابـــد فرشتــه ایست؛ 
با دیــــگری که بخــوابــد؛ فـــاحــشه ای بیش نیست!!! 
عوض کن این طرز تفکر رو...

Spring

پیشونی آخوند شهر پینه بسته
دستان پدرت نیز همینطور !
بزرگتر که شدی،
میفهمی
پدرت با دستانش نماز می خواند
هوای پدرتو الان که هست داشته باش 

 

پدر بزرگم هیچ وقت به مادربزرگم خیانت نکرد ... 
اساسا بحث این نیست که پدر بزرگم ادم پاکی بود . 
مسئله این است اصلا در دایره لغات پدربزرگم خیانت به همسر گنجانده نشده بود ... 
در هیچ گوشه ذهن پدربزرگم این موضوع تعریف نشده بود که 
اگر با مونیکا بلوچی در اتاق تنها شوی امکانش هست به همسرت خیانت کنی ؟ 
مطمئنا جواب پدر بزرگم برای این پرسش بدون هیچ فکری 
ترک اتاق بود . 
ولی من اینگونه نیستم... 
در پس لایه های ذهن من حتی در شرایط خاصی میشود آدم کُشت . میتوان دزد بود . 
این مسائل در گوشه ای از ذهن من هست ... 
هر چند که شاید هیچ وقت قاتل و دزد نشوم 
بیایید رو راست باشیم 
ما روحمان کـَــــــــــــــــثیف شده !!!!

 

 

دردم می آید که به قول شما تمام زن های اطرافتان خرابند ...

و آنهایی هم که نیستند همه فامیل های خودتانند ....

مادرت اگر روزی جرات پیدا کرد ازش بپرس

از س.ک.س با پدر راضی بود ؟؟؟

بیچاره سرخ می شود ... 

و جوابش را 

باور کن به خودش هم نمی دهد ...

دردم می آید

از این همه بی کسی دردم می آید...(بانو سیمین دانشور)

 

 

در چه حالی بانوی شرقی؟ 
کدام را میپسندی نصیحت یا اخطار؟ 
من دومی را انتخاب میکنم. 
کسی را که به تو میگوید خود را بپوشان، بلافاصله ترک کن. 
او احمقیست که ارزش های تو را در بر آمدگی های بدنت می بیند، میگوید بپوشان تا دیگری نبیند و از او نگیردش. 
من بودم میگفتم به برهنگی ذات خود باش، 
در هر صورت ارزش های تو دست نیافتنیست...

Spring

ما به دنبال تکه ای از بدن آنها... 
و آنها به دنبال نوازشی مردانه از ما... 
گاهی اوقات ما مردها چقدر بی رحمانه 
برای نوازشی شهوت می طلبیم 
و آنها... 
نه ضعیف اند نه احمق 
فقط مــهربانند...
همین...!!!

 

 

کاش می توانستم مخترع "گذشت" را بازخواست کنم

آدمها...

با حرفهایشان آدم را سر حد مرگ می برند

اما...

بعد از چند سال،میخواهند که آنها را ببخشی

بعضی کارها

بعضی رفتارها

بعضی حرفها

تاوانش عذر خواهی نیست

نمی شود به همین آسانی ها از "بعضی" ها گذشت!

Spring

بغضم میگیرد!!! 
بغضم میگیرد وقتی که میبینم پسران شهر 
با هزاران دختر و شایدم زن میچرخند و میگردند 
و این اقتضای سنشان است 
و همان دختران فاحشه اند... 
بغضم میگیرد 
وقتی که میبینم عشق برای پسران میشود "آخی الهی مامان قربون پسرش بره که دلش گیره" 
و برای دختران میشود"غلط کردی دختره چشم سفید بی ابرو" 
و آخرش ازدواج با گرگی برای جسمش... 
بغضم میگیرد 
وقتی که میبینم دخترک جسمش را تقدیم عشقش میکند 
و در آخر "فاحشه" می خوانندش... 
بغضم میگیرد 
وقتی که میبینم پسری که حتی به پیرزن صاحب خانه رحم نکرده 
ولی وقت ازدواجش که میرسد 
دست میگذارد روی پاکترین دختر شهر... 
بغضم میگیرد 
که نوشتن از درد دختر بودن لایک میخورد.... 
بغضم میگیرد 
از این همه تبعیض ...

13

جنون جنسیت نمی شناسد
من زن هایی دیده ام، مجنون
و مردهایی که لیلی شده اند...
دیروز زنی در خیابان پرواز می کرد
فریاد می زد:
عاقبت بوسیدمش...!

Spring

گاهی باید نگاهت را برداری 
از فرضیه ی آزادی 
از دختری که ساپورت میپوشد 
یا آخوندی که عمامه ندارد 
شاید هم جار زنی های یک دست فروش 
باید چشمت را ببندی 
دنیایت روشن است اگر خود بخواهی 
آزادی نبودن چند متر پارچه نیست 
آزادی لخت شدن یک زن نیست 
آزادی یک وجب جغرافیایی نیست 
اصلا عرق خوری هم نیست 
آزادی شعور پاک بودن و آدم بودن است 
آزادی جنبه داشتن است 
آزادی اندیشیدن است 
آزادی حس نوشتن است 
وقتی فکرت مثبت باشد ،میله پرچم دیگر این طرف و آن طرف ندارد هرکجا باشی 
آزادی 
آزاد...

13

تنت را به تنم میسایی
دردهایم که هیچ!
نفسهایم طوفانی به پا میکند که سقف آسمان تاریک و ستون های این بغض لعنتی در هم میشکند 
حوا باش
تا آدمی شوم پر از خواسته های شیطانی فرشتگی نکن
توبه ای در کار نیست ...
زمین و زمانم کعبه ی اندام توست ....!

13

زن ها موجوداتی هستند که 
اگر دوستتان داشته باشند
فقط کافیست وقتی اسمتان را صدا می زنند 
به جای "جانم" بگویید"بله"، 
تا بزنند زیر گریه....! 
شما را به خدا این چیزها را بفهمید! 
دل زن ها روزی هزار بار می لرزد و می ریزد و خالی می شود؛ 
شما را به مردانگی تان، 
وقتی بیخودی بهانه می گیرند، 
فقـــــــط بغلشان کنید و 
برای هیچ چیز 
راه حل نشانشان ندهید!!!

دردم می آید 
که تمام عقده هایت، عقیده ات شده اند..، 
وقتی ناموس را اندام من می دانی..، 
که سینه ام بیشتر از تفکرم به چشمت می آیند..، 
که تمام عقیده ات در عقده ای جنسی بر باد می رود 
و تعادل ایمانت با چند تار مو بهم می ریزد.. 
آنقدر که ایمانت، 
حتی به قدر یک مانکن برهنه در پشت ویترین ها، 
استوار نیست...

Spring

یقه خدا را میگیرم و پایین میاورم
میخواهم تمام شهرتان را نشانش بدهم
و به او بگویم من کسی را میخواهم 
که پدرش برای خود کدخدایی است 
و 
او" کد " را از پدر 
و "بانو " را از مادر به ارث برده
کدبانویی که دستش با تمام زنبور ها در یک کاسه است
وقتی که خنده هایش گل می کند

 

همانقدر که زن را بايد فهميد 
مرد را هم بايد درک کرد 
ﻫﻤﺎﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺯﻥ "ﺑﻮﺩﻥ" ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ 
ﻣﺮﺩ ﻫﻢ "ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ" ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ. 
همانقدر که بايد قربان صدقه ي رويِ ماهِ بي آرايشِ زن رفت 
بايد فدايِ خستگي هايِ مرد هم شد 
همانقدر که بايد بي حوصلگي هايِ زن را طاقت آورد 
کلافگي هايِ مرد را بايد فهميد ...

Sping

باید باکره باشی، 
باید پاک باشی 
چرایش را نمیدانی 
فقط میدانی قانون است، سنت است، دین است 
قانون و سنت را میدانی مردان ساخته اند 
اما در خلوت می اندیشی به مرد بودن خدا 
و گاهی فکر میکنی شاید خدا را نیز مردان ساخته اند!!! 
من زنم ... 
با دستهایی که دیگر دلخوش به النگوهایی نیست 
که زرق و برقش شخصیتم باشد...

Spring

زن زندگيست 
و 
مرد امنيت 
و چه خوب مي شود وقتي مردي 
تمامِ مردانگيش را خرجِ امنيتِ زندگيش كُند 
و چه زيبا مي شود وقتي زني 
تمامِ زندگيش را خرجِ غرور امنيتش كند...

 

چه سرزمینی ، چه ادمهای عجیبی...!!

مردانی که حجاب را برای ناموسشان اجباری و لازم میدانند

ولی حجاب دیگران را عقب ماندگی می پندارند...

این جا زنده هایش در آرزوی سقفی شکسته اند..

و مردگانش زیر بارگاه های طلا خوابند..

در این تحریم عده ای در بستر بیماری در انتظار

دارویی خارجی جان میدهند...

و هنوز تاجران این سرزمین در پی واردات عطر و لباسند...

چه استقبالی میشود از سگ گربه عطر و لباس...

این جا تقلید یک فرهنگ شده و تبعیض یک قانون...

تنها افتخار ما کتیبه ها و خرابه های گذشتگانند...

ما خودچیزی نداریم فقط رقاصیم و به ساز غریبه ها میرقصیم...

 

 

بگذار کمی از نرهای سرزمینم برایت بگویم...

نرهای کشور من همان کسانی هستند که روی خواهر ومادرخود به شدت غیرت دارند

و وقتی به دوست دخترشان می رسند روشن فکریشان گل می کند

نرهای سرزمین من برای دوستی به دنبال فاحشه ها میگردند وبرای

ازدواج به دنبال باکره ها...

نرهای سرزمین من از هر زنی بهتر آرایش میکنند....

این روزها افتخار نرهای کشور من به تعداد زن هاییست که زیرشان خوابیده اند

خیانت جزوی از واجبات نرهای این سرزمین است

کسانی که به همسرانشان خیانت وبامعشوقه هایشان عشق بازی میکنند...

نرهای اینجا همان هایی هستند که اگر نیمه شب دختر بی پناهی را در خیابان ببینند

به جای امنیت دادن به اوبه دنبال مکان برای ارضای خود میگردند....

خیلی از مردان سرزمین من فقط وفقط نر هستند....

وخیلی از نرهای سرزمین من از سگ نیز کمتر هستند....

همه ی اینها به کنار....

اما هنوزهم هستند اندک پسرانی که بشود به آنها لقب "مرد"داد

پس به سلامتیه همان اندک مردان سرزمینم....

 

 

من« دوشیزه مکرمه» هستم، وقتی زن ها روی سرم قند می سابند و همزمان قند توی دلم آب می شود...

من «همسری مهربان و مادری فداکار» هستم، وقتی شوهرم برای اثبات وفاداری اش- البته تا چهلم- آگهی وفات مرا در صفحه اول پرتیراژترین روزنامه شهر به چاپ می رساند...

من «زوجه» هستم، وقتی شوهرم پس از چهار سال و دو ماه و سه روز به حکم قاضی دادگاه خانواده قبول می کند به من و دختر شش ساله ام ماهیانه فقط بیست و پنج هزار تومان ، بدهد...

«خوشگله» هستم، وقتی پسرهای جوان محله زیر تیر چراغ برق وقت شان را بیهوده می گذرانند...

من «مجید» هستم، وقتی در ایستگاه چراغ برق، اتوبوس خط واحد می ایستد و شوهرم مرا از پیاده رو مقابل صدا می زند...

من «ضعیفه» هستم، وقتی ریش سفیدهای فامیل می خواهند از برادر بزرگم حق ارثم را بگیرند...

من «مادر» هستم، وقتی مورد شماتت همسرم قرار می گیرم چون آن روز به یک مهمانی زنانه رفته بودم و غذای بچه ها را درست نکرده بودم...

من «زنیکه» هستم، وقتی مرد همسایه، تذکرم را در خصوص درست گذاشتن ماشینش در پارکینگ می شنود...

من «یک کدبانوی تمام عیار» هستم، وقتی شوهرم آروغ های بودار می زند و کمربندش را روی شکم برآمده اش جابه جا می کند...

من «بانو» هستم، وقتی از مرز پنجاه سالگی گذشته ام و هیچ مردی دلش نمی خواهد وقتش را با من تلف بکند...

من در ماه اول عروسی ام؛ «خانم کوچولو، عروسک، ملوسک، خانمی، عزیزم، عشق من، پیشی، قشنگم، عسلم، ویتامین و...» هستم...

من در ادبیات دیرپای این کهن بوم ؛ « دلیله. محتاله، نفس محیله مکاره، مار، ابلیس، شجره مثمره، اثیری، لکاته و...» هستم...

من « مادر فولادزره » هستم، وقتی بر سر حقوقم با این و آن می جنگم. ..

تو بگو آخر من کیستم؟ ؟ ؟ ؟

Spring

دهانم ...

یائسه شد !!!!!!

گوش تو هنوز ...

باکره است !!!!!!

وای به دهانهایی که بیهوده ...

فریاد میزنند و ...

وای به گوشهایی که به عمد ...

همیشه بسته میمانند ...

من زنم

من زن خواهم بود 
مرا كه بپیچید در روسری و چادر 
با چشمانم چه می كنید؟ 
چشمانم سرشار از زندگی و عشق است 
مرا كه بپیچید در برقع با راه رفتنم راچه می كنید؟ 
راه رفتنی كه زیباتر از هر رقصی ست... 
مرا كه بكشید با گلی كه می روید بر خاكم چه می كنید ؟ 
كه عطرش مست می كند همگان را...
من زنم 
من زن خواهم ماند...

Spring

وقتی که محل تولدت فرق کند 
به همان انداره سهم تو از شادی و زیبایی و زندگی نیز 
فرق خواهد کرد ...

Spring

یک زن می تونه یک فاحشه باشه...

یک زن می تونه یک فرشته باشه...

یک زن میتونه در روز با چند نفر باشه...

یک زن میتونه یک عمر فقط با یک نفر باشه...

یک زن می تونه خوره ی اعصاب مردم باشه...

 

بد شده ايم... 
از وقتي شروع کرديم به قربانت بروم هاي تايپي 
به دوستت دارم هاي اس ام اسي 
به عاشقتم هاي وايبري ، ويچتي ، لايني و.... 
بد شده ايم! 
از وقتي هر کدام از کانتک ليستمان چيزي فرستاد ، قلب هاي سرخ را روانه ي تکست کرديم و عشقم و عزيزم و گلم صدايش کرديم.... 
فرقي هم نميکرد که باشد 
ديگر کلمات دم دستي ترين ترفندمان شد 
کلماتي که مقدسند و معجزه میکنند 
افتاده اند زير دست و پا...
فرقي برايمان نکرد که چه کسي باشد،
از چه جنسي باشد....
فقط اينکه باشد و دمي بگذرد برايمان کفايت کرد! 
بد شده ايم...!

Spring

منظور من از آزادی بی بند و باری نیست...
آزادیِ من قبول شهادتِ من در دادگاه است ، دیه ی کامل است !!!
آزادی من حضور در جامعه است بدون حس کردن سایه ی یک جنس برتر!!
این را چگونه توجیه میکنید ؟! با فقه خودتان؟؟
فقهی که به تو اجازه میدهد هر زمان که خواستی برای مدتی کوتاه صیغه بخوانی؟؟؟
فریاد میزنم از قوانین و فقه تو بیزارم
من از توجیه اسلامی کارهایت بیزارم.
من صدا میخواهم برای فریاد
نفس میخواهم تا زنده شوم
خودت قضاوت کن ، چون اعتقاد داری قضاوت نمیتواند کار من باشد!
این عدالت است؟؟؟
انگار باز هم صدایم به تو نمیرسد اما من باز هم خواهم گفت باز هم خواهم نوشت.
تو از من برتر نیستی ...

13

نگرانم...

نه براى خودم و نه اين مردم ...!

براى خدايى كه اين همه تكان بيدارش نمى كند...!

Spring

گفت: که چی؟ 
هی جانباز جانباز... شهید شهید! 
میخواستن نرن! 
کسی مجبورشون نکرده بود که! 
گفتم:چرا اتفاقا! مجبورشون میکرد! 
گفت:کی؟!!

گفتم:همون که تو نداریش! 
گفت:من ندارم؟! چی رو؟! 
گفتم: غیــــــرت و مردونـگـي.... !!

13

يك خواهش از مردان سرزمينم برای اینکه آزادی ام دیگر یواشکی نباشد

حق من به نگاه تو بستگي دارد با نگاهت به من اطمينان و آرامش بده نه ترس... 
مشكل از مو ، چشم و ابروي مشكي من نيست 
مشكل از سياه بودن قلب برخی از مردان است گاهی... 
مشكل از سياه بودن دنياي آنهاست... 
خدايمان يكي نيست ... 
خداي من زيباست و عاشق زيبايي هاست 
كاش از روز اول به جاي اينكه حديث و آيه و سوره درست مي كرديم " خواهرم حجابت را رعايت كن مي گفتيم برادرم نگاهت را درست كن " آزادي حجاب زماني ارزش دارد كه حس اطمينان نيز باشد. با ترس آزادي مفهومي ندارد.... 
من از مردان اين سرزمين مي ترسم... 
برداشتن روسري كار سختي نيست ولي اول بايد فرهنگ سازي شود امروزه كافيست مقداري بي حجاب باشي 
بايد هزارن رفتار زشت ، مزاحمت و توهين را تحمل كني... 
اين حجاب اختياري حق همه ي ما زنان ايراني است، 
ولي اين حق در كنار مردانمان به دست مي آيد. 
دنيا را از پنجره ي حق نگاه كنيم... 
حق من زندگيست آنگونه كه بخواهم

Spring

وقتی فهم جامعه ی ما از گرفتن دست تو ، دستگیری توست! 
وقتی فهم ما از غیرت فقط محدودیت توست! 
وقتی تمام معضل جامعه ی ما سرکوبی جنسیت توست! 
وقتی برداشت ما از شرافت باکرگی توست! 
وقتی تمام همت و تلاش ما کنترل توست! 
وقتی تمام شعور ما ضعیفه خواندن توست! 
شرمنده ام که در ذهن آشفته ی مردانه ی سنتی و دینی 
نبودت نشان پاکدامنی توست!

13

گاهی دلت بهانه هایی می گیرد
که خودت انگشت به دهان می مانی ...!!
گاهی دلتنگی هایی داری که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت می کنی ...
گاهی ، پشیمانی از کرده و ناکرده ات ...
گاهی دلت نمی خواهد دیروز را به یاد بیاوری...
انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که ...
گاهی فقط دلت میخواهد زانو هایت را تنگ در آغوش بگیری وگوشه ای گوشه ترین گوشه ای ، که می شناسی بنشینی و 
"فقط" نگاه کنی...
گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود...

13

این کشور جای خوبی است
چــرا بــد بــاشــد؟
آدمــای لبــریز از نفــرت!
عشــق های پر از شــهوت!
عــرق ســگی های پــست فــطرت!
همــه چــیز خــوب اســت....
چــرا بــــد باشــد؟
عشــق مــیان پــاهــای آدمها نفــس میــکشد.. 
شــرافت آدم ها هــم آغــوشی ســت...فــاصــله هر عــشق با عــشقه بعدی یــک قهر یک ساعته است
با ایــن هــمه خــوبــی چــرا بد باشــد!
من هم در این کشور 
آرامــــــــــــم!

ماننــد ارضــا شــدن قلمم روی کاغذ
میــنویسم روزگــارم خــوب اســت...!

13

هی , می دانی ؟ 
شب هایِ جمعه 
فقط 
سنگ خودم را به سینه می زنم . 
چند پاکت سیگار 
بیشتر 
آتش می زنم 
وَ برایِ 
روحِ مُرده یِ خودم 
ریه هایم را 
خیرات می کنم ...

Spring

شما را نمی دانم
اما من نقاب های زیادی دارم

نقاب "زنی خوشبخت"
در جمع فامیل "زنی با رو بنده"
در مناسبت های مذهبی "زنی روشنفکر"
در گالری ها "زنی مرفه"
در بازارچه ی گلستان "زنی متمدن"
زمانی که در کافه سیگار روشن می کنم "زنی با رژلب قرمز"
در رویاهای ممنوعه "زنی با کفش های پاشنه بلند"
شبی که به کنسرت می روم
و "روسپی" در تختخواب شب جمعه

فقط زمانی "خودم" هستم که پشت درهای بسته "تنها" یا "داد" می زنم یا "زار"

13

هیچکس دیگر نمی تواند بند اسارت از پایت بگسلد. 
تو خود صیاد خودی، چگونه می توانم آزادت کنم؟ 
تو خود بند بگسل و رها شو! 
تو عاشقی بر زنجیرهایت و آزادی از من می طلبی؟ 
چه خواهش عبثی! 
تو خود عامل بدبختی ها و رنجهای خودی و از من آزادی می طلبی؟ 
و تو همچنان همان بذرها می افشانی،
به همان راه می روی، همان آدم گذشته ای. 
و همان گیاهان را باغبانی، 
که می تواند تو را نجات دهد؟ چرا کسی باید تو را ناجی باشد؟ 
آزادی تو مسئو لیت من نیست، 
من در آنچه هستی، نقشی نداشته ام، 
تنها تو! 
تنها تویی که خود را به این روز انداخته ای!

Spring.13

ًشرم می کنم با ترازوی کودک گرسنه کنار خیابان، سیری ام را وزن کنم! 

ای کاش یک ماه نیز موظف بودیم از اذان صبح تا غروب آفتاب فقرا را سیر کنیم 
نه این که گرسنگی و تشنگی کشیده تا فقط رنج آن ها را درک نماییم! 

آری هزاران بار افسوس که دیریست وا مانده ایم در ظاهر دین، 

دهانمان پر شده است از غلظت تلفظ حرف <ض> در کلمه "و لا الضالین" ولی غافل ازآن که 
خود عمریست در گمراهی به سر می بریم...

13

وقتی همه ی تماس های روزانه ام تبدیل میشوند به میس کال های بی مصرف 
وقتی وعده ی صبحانه را جای نهار ، نهار را جای عصرانه و شام را جای صبحانه ی فردا میخورم 
وقتی جای پاکت سیگار به فروشنده میگویم باکس سیگار میخواهم و تعجب فروشنده مرا قورت میدهد 
وقتی هر روز از هفتاد گیگ آهنگ ، یک سلکشن ده تایی ِ آهنگ را گوش میدهم 
وقتی جای همیشگی زیرسیگاری در کنار اسکنر روی میز کامپیوتر می شه وقتی هوس مسافرت تک نفره میکنی 
وقتی شبانه روز برایت سه ساعت میشود 
وقتی که خوابیدن برایت سخت تر از آدمکشی میشود 
وقتی که بغض ت به هیچ صراتی مستقیم نیست برای ترکیدن 
وقتی وقتی وقتی .. 
خبر از اتفاقی میدهد که درونت رخ داده و تو را ذره ذره میکشد

spring

 

به سلامتی ﺍﻭﻥ ﻣﺮﺩﺍﯾﯽ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﯾﻪ ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻨﺸﻮﻥ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﻨﯽ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺒﺎﺳﺘﻮ ﻧﺸﻮﻥ ﺑﺪﯼ ﺗﺎ ﺗﺄﯾﯿﺪﺵ ﮐﻨﻪ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻬﺖ ﺍﺧﻢ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺎﻟِﺘﻮ ﺑﮑﺸﯽﺟﻠﻮ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺶ ﺑﺮﯼ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﮑﺸﻪ ﺭﻭ ﻟﺒﺖ ﻭ ﻣﯿﮕﻪ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﮐﻦ ﺍﻭﻥ ﺭﮊﺗﻮ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﯾﻪ ﺟﻤﻌﯿﺪ ﺍﺯ ﺑﻐﻠﺖ ﺗﮑﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﻩ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺳﺮﻣﺎ ﯾﺦ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﻭﻟﯽ ﻭﺍﯾﻤﯿﺴﻪ ﺳﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺮﯼ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﮑﻨﯽ ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﮕﯽ ﺍﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻣﯿﮑﺸﺘﻢ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻭ ﺷﯿﻄﻮﻧﯿﺎﺵ ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺗﻪ ﻭ ﺍﺧﻤِﺶ ﻣﺎﻝ ﺑﻘﯿﻪ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﮕﻦ ﻣﺮﺭﺭﺭﺭﺭﺭﺭﺭﺩ .
سلامتی مردها نه نرها!!!

13

وقتی هواپیمایی سقوط می کند، می شود مشیت الهی. اما اگر یک نفر جان سالم بدر کند می شود معجزه!
وقتی زمین لرزه شهری را با خاک یکسان می کند، می شود تقاص گناهان مردمان، اما اگر با تلاش امدادگران کودکی از زیر آوار نجات پیدا کند می شود معجزه!
وقتی اقتصاد خراب است، مشکل را در ساپورت پوشیدن می بیند. و وقتی با تلاش متخصصان اقتصاد ، تکانی در اقتصاد بخورد می شود برکت الهی!

وقتی پزشکی بیماری را عمل جراحی کند، اگر بیمار بمیرد می شود حکمت خدا و اگر زنده بماند می شود لطف خدا!

مشکل دین و جهان بینی دینی این است که بجای پیدا کردن راه حلی منطقی که بتوان از بروز رخدادهای ناگوار مشابه جلوگیری کرد یا آسیب آن را به حداقل رساند به توجیه و ماله کشی آن می پردازد و همیشه آن را به یک موجود خیالی دست نیافتنی و غیرقابل محاکمه کردن می سپارد. 

اینها همه اش توجیهاتی هستند برای نپذیرفتن بار مسئولیت انسانی...

13

من زنم...

باید باکره باشم؟

باید پاک باشم،نجیب باشم؟؟؟؟

دست نخورده؟؟؟

برای آسایش مردانی که پیش از من پرده ها دریده اند؟

چرایش رانمیدانم 

فقط میدانم یک قانون است.....

به اعتمادم، تجاوز کردی...

و من اکنون بچه ای دارم، به نام انتقام...

بترس از روز زایمانم...

Spring

 

 

واسه دو دقــــیقه لـــاس زدن

به هر هرزه ای نگو آبـجی

کلمه خواهر حرمـــَت داره

13

ﺍﺯ ﺷﮑـﻢ ﻣـﺎﺩﺭ ﻣﺘـــﻮﻟـﺪ ﺷـــﺪ ﻓـــﺎﺣــﺸﻪ ﻧﺒـﻮﺩ! 
ﻓـــﺎﺣﺸــﻪ ﺷـــﺪ ! 
ﻭﻗﺘــــﯽ ﺗﻨﺶ ﺭﺍ ﻟﺨـﺖ ﺩﺭ ﺧـــﺪﻣﺖ ﻋﺸـﻘــﺶ ﮔـــﺬﺍﺷــﺖ!!! 
ﻓـــﺎﺣﺸـﻪ ﻧﺒـــﻮﺩ! 
ﻭﻗﺘـــﯽ ﻓﺎﺣﺸــﻪ ﺷـﺪ ﮐــﻪ ﺍﺯ ﺗـــﺮﺱ ﻣــﺎﻣــﻮﺭﯾـــﻦ ﺑــﻪ ﺧــﺎﻧــﻪ ﭘﻨــﺎﻩ ﺑــﺮﺩ !! 

ﻭﻗﺘـــﯽ ﻃﻤـﻊ ﺳــﮑـﺲ ﺭﺍ ﭼﺸــــﯿﺪ ﮐــﻪ ﻟــﺐ ﺑــﺮ ﻟﺒــﻬــﺎﯼ ﺩﯾﮕـــﺮﯼ ﮔــﺬﺍﺷﺖ ... 
ﮐسـﯽ ﺑــﻪ ﻓﺎﺣﺸﮕــﯽ ﺍﻧـﺪﺍﺧــﺘـﺕ! 
ﭼﺸﻤـﻬــﺎﯾـﺖ ﺭﺍ ﺑــﺎﺯ ﮐـﻦ ﮐﺴــﯽ ﮐـــﻪ ﺗــﻨــﺖ ﺭﺍ به او ﻫــﺪﯾـﻪ ﺩﺍﺩﯼ! 
ﮐﺴــﯽ ﮐـﻪ ﺷــﺐ ﺗــﺎ ﺻﺒــﺢ ﺑـﺮﻫﻨـﻪ ﺩﺭ ﺍﻏـــﻮﺷﺶ ﺑـــﻮﺩﯼ! 
ﮐﺴـﯽ ﮐـﻪ ﺍﻭﻝ ﺑـــﺮﺍﯾﺶ ﻋﺸـﻖ ﺑـﻮﺩﯼ!!! 
ﺍﺧــﺮ ﺑــﺮﺍﯾﺶ ﺳـﺮگـﺮﻣـﯽ!!! 
ﺍﮐﻨــﻮﻥ ﻣﻌﻨــﯽ ﻓﺎﺣﺸﮕـﯽ ﺭﺍ ﻣﯿـــﻔﻬﻤـﺪ! 
ﺍﮐﻨــﻮﻥ ﮐــﻪ ﻋﺸـﻘـﺶ ﺩﺭ ﺣـــﺎﻝ ﻓـــﺎﺣﺸــﻪ ﮐــﺮﺩﻥ ﺩﯾـﮕـﺮﯾﺴـــﺖ!!! 
ﮐـﺎﺵ ﺍﻭﻝ دکمه ﻫـــﺎﯼ ﺫﻫﻨــﺖ ﺭﺍ ﺑـــﺎﺯ ﻣﯿـــﮑـــﺮﺩﯼ ﺑﻌــﺪ ﺩکمـﻪ ﻫــﺎﯼ ﭘــﯿـﺮﺍﻫــﻨت را...

13

13

ﺯﯾﺎﺩ ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ ﺑﮕﯿﺮﯼ . . .
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﯽ ﻣﺤﻠﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﺩ . . .
ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﭼﺮﺍ ؟
ﭼﻮﻥ . . .
ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥِ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﻝ ﻧﻤﯿﺒﺮﻩ . . .
ﺩﻝ ﻣﯿﺰﻧﻪ ...

Spring

 

دختر پسرای فیسبوکی
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺁﻥ ﻋﻤﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﯼ ﺍﺳﺖ;ﮐﻪ ﺻﯿﻐﻪ ﻣﺤﺮﻣﯿﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﻪ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺭﺿﺎ ﮐﻨﺪ ...
ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺯﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﺘﻢ ﺧﻄﺒﻪ ﺍﺵ ﻧﻤﯿﺮﻭﺩ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ !...
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﺪ ...
ﺍﮔﺮ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻦ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺍﺳﺖ،
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﯾﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻻﺯﻣﻪ
ﯼ ﺳﯿﺮ ﺷﺪﻥ ﺷﮑﻢ ﺍﻭﺳﺖ ﻣﯿﺨﺮﺩ !...
ﻭ ﺣﺲ ﺍﺭﺿﺎﺷﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺗﺒﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺟﺸﻦ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ !!
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ،ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻟﺬﺕ ﺣﺮﺍﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ..

13

دنبـــــال چه میگردی ؟؟؟؟؟
فــــال ما گرفــــتن ندارد !
حالـــــــمون مهــــــــم بود
کــــه تو ماهــــــرانه گرفتـــــــــــی...

Spring

 

 

تو ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮی 
ﺧﺎلقت ﺑﻪ ﻧﺎمت ﺳﻮﺭﻩ ﻧﺎﺯﻝ ﮐﺮﺩه ... !
تو ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮی ﺩﺭ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ نامت ﺛﺒﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ ... !
پسر جان ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯿﻬﺎﯾﺖ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻻﮎ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ .. !
ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺠﺎﻟﺖ را...
ﺩﺭﮎ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻧﺖ ﻧﯿﺴﺖ !
تویی ﻟﯿﻼﯼ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺯﻟﯿﺨﺎﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ... !
تو ﺩﺧﺘﺮی ﭼﮏ ﻧﻮﯾﺲ ﻫﯿﭻ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ نشو !
تو ﺩﺧﺘﺮی ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ بخند ....
پسر جان اورﺍ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻫﺮﺯﮔﯽ ﺑﺮﭘﯿﺸﺎنیش ﻧﺰﻥ ... !
ﺩﺧﺘﺮی ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﻧﺎﺯ کن...
ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺣﺴﺎﺩﺕ کن ...
ﺍﺭﯼ تو ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮی ﮐﻪ ﻋﺸﻮﻩ ﻫﺎیت ﺑﺮﺑﺎﺩ ﻣﯿﺪﻫﺪ ﻏﺮﻭﺭ هر مردی را پس افتخار کن به اینکه دختری

13

 

 

ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﺩﺭت ﻣﯿﺴﻮﺯﺩ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎشی ، 
ﮔﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﻨﺪی میکنی ، 
ﺗﻨﺪ ﻫﻢ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ میشوی ﻭﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ، 
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ تو ﯾﮏ ﺳﯿﻨﯽ ﭼﺎﯼ ﻣﯿﺎﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺩلت ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ 
ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻫﻮﺱ ﭼﺎﯼ کنی ﻭ ﺯﺣﻤﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺩت ﺑﺎﺷﺪ...
دوست من مواظب مادرت باش

13

خیانت فقط توی رابطه با جنس مخالف نیست
دزدیدن دل کسی که عشق و زندگی یکی دیگست
یکی از بدترین و کثیف ترین نوع خیانته
اونم به همجنس خودت...

Spring

آنقدر نوجوانان، 
تن ارزان فروختند که ديگر در اين شهر ، 
تن را هم به قيمت آبمعدني و دستمال کاغذي و تخم مرغ مي خرند!
شک نکن
تا چند وقت ديگر فاحشه ها ي شهر هم ورشکست مي شوند!!!

13

 

ساعتی هم نمیشود با این درونِ گور به گور خلوت کرد 
تا مینشینی به یاد می آوری تمام اشتباهاتت را 
تمام دوستانی که ولت کردند 
تمام آن نقشه هایی که از کودکی در سر می پروراندی یا مردمی که برایت ژست خدایی میگیرند 
مسخره است ولی سر خودت هم کلاه می گذاری 
هی با لبخند حرف زدن هم هنری شده برای ما 
یاد گرفته ایم خودمان نباشیم. 
ادای زندگی کردن را در می آوریم این روزها 
این کار مُد شده است 
یادمان باشد بالای صفحه فیس بوکمان محل کار را عوض کنیم : «کار میکند در مــدلینگــــ»

میــــــبوســــمت ... 
مســـت مـــــیشــــوم ... 
یـــــعنـــــــی تا ۴۰ روز ... 
نــــــمــــازم قـــــــبول نـــــــیســـــت ؟؟!

 

من چاقوی مهربانیــــــــــــــــــــــــم را خوردم !!!

تو هم اگر مهربان باشی روزی خنجری فرو می رود 
یا به احساساتت ... 
یا به غرورت .... 
یا به پشتت ...
بین خودمان بماند ! من از ترس پشت سر ، 
نماز خواندن را هم ترک کرده ام ...

Spring

از مرد‌های تازیانه به دست باکی نیست 
آموخته ام 
در سرزمینی که هر خانه‌اش "فاحشه خانه" است 
جور دیگری باید " زن " بود...

13

3

به‌ نظرم، خـداوندگـار، 
"عـدالـت" را "عصـر روزهـای جمعـه"، 
به‌شـدت رعایـت کرده است...
در این ساعات ِ روحانی، همـه‌ی بنـدگانش، سیـاه و سفیـد، جـوون و پیـر، غنـی و فقیـر، دارا و نـدار، به یک انـدازه احسـاس بدبختـی می‌کننـد!!!

Spring

 

دخــتــر شـدم که باکره باشـم 
زن می شوم که حامله باشم
و بـعـد مـادری کـه قـرار اســـت 
تا گور، گـنـگ و بی گـلـه باشم

Spring

زنـــــم... 
آزادم... 
حق آزادی دارم ، 
اختیار دارم ... 
غریبه نیستم، 
صدایم را خفه نکنید، 
بر سرم حجاب مالکیت نکشید، 
عروسک نیستم... 
دلخواه شما نخواهم شد ! 
بازی های بی محتوای زن و مرد تمام شد... 
اگر پا به پا نمیایی ... 
دست دست نکن... 
برو ! 
اگر میتوانی دوستم داشته باش برای آنچه که هستم، 
نه آنچه که تو میخواهی !!!

Spring

شدم فاحشه دست روزگار... 
دنیا تجاوز میکند... 
عشق تجاوز میکند... 
بدبختی تجاوز میکند... 
آنکه قدرت داردتجاور میکند... 
و من حاملهء فرزندی هستم به نام عقده... 
بترسید از روزی که فرزندم به دنیاآید...

Spring

آزادي فقط لخت گشتن در خيابان نيست! 
آزادي راحتي گشت و گذار با دوست پسر و دختر نيست!! 
آزادي يعني تو کافر هستي ولي به دين من احترام ميگذاري! 
آزادي يعني تو مسيحي هستي ولي محرم از دم هيئت مسلمونا که گذشتي صداي ضبط را کم ميکني! 
آزادي يعني يکي در خيابان با حجاب بود تو تمسخرش نميکني! 
آزادي يعني دو برادر يکي در اتاقش عکس شاه و ديگري در اتاق عکس خميني! 
آزادي يعني من پيکم را پر ميکنم تو نمازت را سر وقت ميخواني!

آزادي يعني ما به افكار، عقايد، دين، نژاد، منش زندگي و... هم احترام بگذاريم

نوشت قمحا...
همه به او خندیدند...!
گریست...
گفت به غمهایم نخندید که هر جور نوشته شود درد دارد...!
از ته به سر بخوان تا من آن روزها را بشناسی....!

Spring

ﯾﻪ ﺯﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﺴــــﺘﻪ ﺷﺪﻩ ..
ﺍﺯ ﺑﺲ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﯾﺨﺘﻪ ..
ﺍﺯ ﺑﺲ ﺻﺒﻮﺭﯼ ﮐﺮﺩﻩ ..
ﺗﻨــــﻬﺎﯾﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻩ ..
ﻫﯽ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺭﻭ ﺟﯿﮕﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺮﯾــــــﺪﻩ
ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎ ﻓﻘــــﻂ ﮔـﻮﺵ ﺑﺪﻩ
ﻫﯽ ﻭﺳﻂ ﺣﺮﻓﺶ ﻧﭙﺮ ﺑﺬﺍﺭ ﺑﮕــﻪ ﻭ ﺑﮕــﻪ ﺗﺎ ﺁﺭﻭﻡ ﺑﺸـــــﻪ
ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻦ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻮﺑﯿـــﺪ ﺭﻭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﺕ ﺗـــــﻮ ﺑﻐﻠــــﺶ ﮐــــــﻦ
ﺑﺬﺍﺭ ﺣﺲ ﮐﻨﻪ ﯾﮑﯽ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻩﮐﻪ ﺑﻪ ﺣـﺮﻓﺎﺵ ﮔﻮﺵ ﻣﯿﺪﻩ
ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳـــــــﺘﺶ ﺩﺍﺭﻩ
ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺷﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ
آقای محترم ؛
باور کن ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺯﻥ ﻫﺎ ﮐﺎﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﯿﺴــــــﺖ
ﮐﻤﯽ ﺩﺭﮎ .. ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ .. ﻫﻤﯿـــﻦ

13

 

من در دیارم کسانی را دیدم

که دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان

شرفت را شکر که اگر میفروشی از تن می فروشی

نه از دین .

شنیده ام روزه میگیری،

غسل میکنی،

نماز میخوانی،

چهارشنبه ها نذر حرم امامزاده صالح داری،

رمضان بعد از افطار کار می کنی،

محرم تعطیلی.

من از آن میترسم که روزی با ظاهری عالمانه،

جمعه بازار دین خدا را براه کنم، زهد را بساط کنم،

غسل هم نکنم،

چهارشنبه هم به حرم امامزاده صالح نروم،

پیش از افطار و پس از افطار مشغول باشم،

محرم هم تعطیل نکنم!

فاحشه !!

دعایم کن …

آنقدر خودم را احتکار کرده ام
که پوسیده ام... 
دست از تقاضا بردار...
من مدت هاست که جز یک دل تار عنکبوت بسته
چیزی برای عرضه در بساطم نیست...

ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ... 
ﺑﺎ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ... 
ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﻣﺪﺭﻥ باﺷﯽ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺑﻪ ﺑﯽ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﮑﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ :ﺑﺪ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﭘﺴﺮ ﺗﺮﻩ ﺧﺮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﮐﺎﺭﺵ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ 
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ... 
ﻫﻮﺍ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﯽ ..... 
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ : ﻣﺮﺩ ﺷﺪﻩ ... 
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﯾﮏ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ ﺍﺳﺖ !!! 
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﺎ ﺩﻟﯿﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ !
ﻗﺪﯾﻢ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ... 
ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻪ !!! ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪﻩ ... 
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮔﻠﯿﻤﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ... 
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ... 
ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻔﺮﯾﺤﺎﺕ ﺳﺎﻟﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻤﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﻗﺪﯾﻤﯽ 
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻫﻮﺱ ﺷﻤﺎﻝ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺑﺰﻧﺪ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺯﻭﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﻫﻮﻝ ﺑﻮﺩ ... ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﻗﺤﻄﯽ ﭘﺴﺮ ﺷﻮﺩ 
ﺩﯾﺮ ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﺗﺮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ !!! 
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯽ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ : ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ ...
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﯿﻮﻓﺘﺪ ... 
ﻭ ﺩﯾﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯽ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ : ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ !!! 
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺩ ﺷﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺩﻫﺪ ... 
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺑﺎ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ... 
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ

September 24, 2013

ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻨـﺪ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ که میگوﯾﻨﺪ :
ﻣﺮﺩ ﺑـﺎﯾﺪ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑـﺎﺷﺪ ...
ﭼﺸﻤـﻭ ﺍﺑـﺮﻭ ﻣﺸﮑﯽ ﺑـﺎﺷﺪ ...
ته ریش داشته ﺑـﺎﺷﺪ ...
ﻭ ...!!
ﻣﻦ ﻣﯿﮕﻮﻡ :
ﻣﺮﺩ ﺑﺍﯾﺪ ﺑﺎﻭﺟــﻮﺩ ﺗﻤﺎﻣﻪ ﻏﺮﻭﺭﺵ - ﻣﻬﺮﺑـﺎن ﺑﺎﺷﺪ ...
ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ تمام ﻟﺠﺒﺎﺯﯾﻬﺎﯼﺵ - ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ ....
ﺑــﺎﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻣــــﻪ خستگی ﻫﺎﯾﺶ - ﺻﺒـﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻣﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎﯾﺶ - ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎﺷﺪ ....

 

September 20, 2013

ما با دختري دوست ميشويم 
بكارتش را با حقه بازي ميگيريم و بعد او را با كوله باري از خاطرات و احساسات شكسته شده ول ميكنيم و بعد براي ازدواج به دنبال دختري باكره ميگرديم 
با احساساتي دست نخورده و بلند بلند داد ميزنيم 
خراب شود اين شهر كه باكره ندارد و آنها را متهم به فحشا ميكنيم 
بي آنكه لحظه به خود بگوييم ما خودمان جنس ظريف را شكستيم

13

 

بغض که هیچ
گاهی گریه هم فایده ندارد
در جمعه هایی که خیلی جمعه است

August 29, 2013

بترس از مرد هایی که آدامس جگوار در جیبشان دارند
بترس از مرد هایی که در میز کنار تختشان , در داشبورد ماشین شان قرص marvelon دارند
بترس از آن های که شب هنگام برایت Martini Rosso باز میکنند و به سلامتی ات میخورند
بترس از مردهای که وقتی میگویی قبلا دوست پسر فابریک داشتی خوشحال میشوند
بترس از آنهایی که با بنز دنبالت می آیند
بترس از مردهای که برایت از شعرهای فروغ میگویند 
از آنهای که نیچه را بت کرده اند
بترس از مردانی که ادکلن مورد علاقه شان 212 است.

 

 

یک زن می تونه امین یک محله باشه...

یک زن می تونه هفت خط باشه...

یک زن میتونه خط ممتد یک زندگی زیبا باشه...

یک زن هرچیزی میتونه باشه...

و این بستگی به مــــردی داره که در زندگیش بوده یا هـــست...!

 

ازدواج در این سرزمین بهانه شده برای آزاد بودن!
کم ندیدم دخترانی که ازدواج کردن ,
جدا شده اند
حالا تمام عقده هایشان را دارند خالی میکنند!
خانه مجردی , یک ماشین
سیگارو ویسکی
سکس گروهی
شبگردی
مهمانی های تا دم صبح
مسافرت های مجردی
پ.ن :خدا برکت دهد با 100 سکه هم میشود هنوز خانه و ماشین خرید

 

 

کاندیدا رای اورد...تابلو نقاش را ثروتمند کرد...شعر شاعر ب چند زبان ترجمه شد....کارگردان جایزه ها را درو کرد...وهنوز سرهمان چهار راه واکس میزند کودکی که هنوز بهترین سوژه است...من نه ایوبم ..نه نوح ...تا غوره ها حلوا شوند...برایم فاتحه بخوان..بدان که نماز زیاد خواندن کارپیر زنان است...روزه زیاد گرفتن به صرفه ی نان است وحج زیاد رفتن تماشای جهان است.....نان دادن کار مردان است...

سکوت.....

 

هی دختر جان ....
خودت رو جمع و جور کن !
اینجا پسرانش همه تشنه اند !
مریدان خدا پسران را طوری تشنه شهوت گذاشته اند .....
که عده ای از آنها به یاد خواهر خود هم میزنند .... !!!
چاک سینه و مانتو ات را ببند !!!
... اینان از کودگی عطش سینه داشته اند
.
یادت باشه اینجا کسی که بهت میگه آبجی
بیشتر از اونی که به شوخی بهت میگه لوند دنبال رنگ شورت و سوتینته
... خودت رو جمع و جور کن
اینجا به دختری که کفش پاشنه بلند و موی بلوند و چشم های عسلی دارد
نمیگویند بانو
خطابت می کنند فاحشه

 

تو یک زنی...لباس خوب بپوش !برای خودت غذاي خوب بپز !خودت را به صرف قهوه ای در يک خلوت دنج ميهمان کن!براي خودت گاهی هديه ای بخر !وقتی به خودت و روحت احترام می گذاری ..احساس سربلندی می کند آنوقت ديگر از تنهايي به ديگران پناه نمی بری و اگر قرار است انتخاب کنی کمتر به اشتباه اعتماد می کنی يادت باشد ....برای یک زن عزت نفس غوغا ميکند!

13

 

لیاقت مردانی که بکارت را معیار ارزش می دانند
همان
دوشیزه ایست با دلی فاحشه 

سکس زیباست !سکس مقدس است !سکس یکی شدن دو بدن است !سکس آرام کردن دو هوس است !سکس انتهایی یک حس است !ولی ما کاری کردیم که... سکس کثیفترین کار باشدسکس فقط چرخ خیاطی باشد سکس مانند دارکوب کوبیدن باشد...!!!

13

نوشته بود " ذهن تو مريض است"نه رفيق بيا ذهن هاي مريض را برايت معني کنم!ذهن مريض آنيست که بهانه شلوغي واگن مترو و به بهانه ترمز خودش را به زن ها ميمالد !ذهن مريض آنيست که به بهانه جا نبودن در اتوبوس خودش را به زنها ميچسباند!ذهن مريض آنيست که وقتي دختري کنار خيابان در انتظار تاکسي است قيمت ميپرسد!ذهن مريض آنيست که تا موي بلوند و استخواني ميبيند فاحشه مينامد!ذهن مريض آنيست که شيطنت خاص زنان را فاحشگري ميداند!ذهن مريض آنيست کوچکترين لبخند يکزن را درخواست سکس ميداند!ذهن مريض در اين کشور زياد است از آنهاي که دختري را که روژ قرمز ميزنند روسپي ميدانند تا آن ها که با ديدن ساپورت ارضا ميشوند.ذهن مريض اينجاست در ايران جايي که يک زن در مانتو جذاب تر است از زني درماکسي اينجا مرد هايش از کمبود همه را فاحشه ميدانند جز مادر و خواهر خويش!

 

نامه ای به یک فاحشه از استاد کارو

از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو زنی زنانگی اش را بفروشد که نان در بیارد رگ غیرت......اربابان بیرون می زند اما اگر همان زن کلیه اش را بفروشدتا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است !مگر هردو از یک تن نیست؟بفروش ! تنت را حراج کن…من در دیارم کسانی را دیدم که دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان،شرفت را شکر که اگر میفروشی از تن میفروشی نه از دین

 

 

قسمت این بود که من با تو معاصر باشم

تا در این قصــــه پر حادثــه حاضــــر باشم

                حکم پیشانی ام این بود که تو گم شوی و

                من بــه دنبال تو یک عمر مسافــــر باشـــم

تو پری باشـــی و تا آن سوی دریا بروی

من به سودای تو یک مرغ مهاجر باشم

                قسمت این بود، چرا از تو شکایت بکنم؟

                یا در این قصـــه بــــه دنبال مقصر باشم؟

شاید این گونه خدا خواست مرا زجر دهد

تا برازنده اســــم خوش شاعـــر باشـــــم

                شاید ابلیس تو را شیطنت آموخت که من

                در پس پرده ایمان بــــه تــــو کافـــر باشـم

دردم این است که باید پس از این قسمت ها

سال هــــا منتــظـر قسمت آخـــــر باشــــــم

 

غلامرضا طریقی

 

 

این مهم نیست که دل تازه مسلمان شده است

که به عشق تو ، قمر ، قاری قرآن شده است

مثل من باغچه ی خانه هم از دوری تو

بس که غم خورده و لاغر شده ، گلدان شده است

بس که هر تکه ی آن با هوسی رفت ؛ دلم

نسخه ی دیگری از نقشه ی ایران شده است

بی شک آن شیخ که از چشم تو مَنعم می کرد

خبر آمدنت داشت که پنهان شده است

عشق مهمان عزیزی ست که با رفتن او

نرده ی پنجره ها میله ی زندان شده است

عشق زاییده ی بلخ ست و مقیم شیراز

چون نشد کارگر ، آواره ی تهران شده است

عشق دانشکده ی تجربه ی انسان هاست

گر چه چندی ست پُر از طفل دبستان شده است

هر نو آموخته در عالم خود مجنون است

روزگاری ست که دیوانه فراوان شده است

ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری

بر حذر باش که این کوچه خیابان شده است

 غلامرضا طریقی

 

گر چه هنگام سفر جاده ها جانکاه اند

روی نقشه همه ی فاصله ها کوتاه اند

 

فاصله بین من و شهر شما یک وجب است

نقشه ها وقتی از این فاصله ها می کاهند

 

من که از خود خبرم نیست چه قیدی دارم؟

«جمله های خبری» قید مکان می خواهند

 

راهی شهر شما می شوم از راه خیال

بی خیالان چه بخواهند چه نه، گمراهند

 

شهر پر می شود از اهل جنون «برج» به «برج»

«مهر» خواهان شما «مشتری» هر «ماه» اند

 

به «نظامی» برسانید که در نسخه ی ما

خسروان برده ی کت بسته ی شیرین شاه اند!

 

چند قرن است که خرما به نخیل است و هنوز

دست های طلب از چیدن آن کوتاه اند

غلامرضا طریقی

 

 

من که به تشخیص شما ، از هر نظر دیوانه ام

طبق خبرها آخرین دیوانه در دیوانه ام

 

دیگر خبرهای شما یک جو نمی ارزد که من

هم در خبر دیوانه ام ، هم بی خبر دیوانه ام

 

دیوانه در دیوانه ام خواندیدو خوشحالم که من

بالاترین حد جنون در ذهن هر دیوانه ام

 

در اولین روز جنون محبوب خود را یافتم

او گفت نامم را مبر گفتم مگر دیوانه ام

 

در را به رویم بست و من در پشت این در سالهاست

انگشت بر در، دربدر، خونین جگر، دیوانه ام

 

از هر نظر دیوانه ام دیوانه در دیوانه ام

چون اینقدر دیوانه ام الگوی هر دیوانه ام

 

امروز خوشحالم که من مانند مردم نیستم

با آنچه هستم دلخوشم حتی اگر دیوانه ام

 غلامرضا طریقی

 

حالم بد است مثل زمانی که نیستی     !

دردا که تو همیشه همانی که نیستی !

              وقتی که مانده ای نگرانی که مانده ای

              وقتی که نیستی نگرانی که نیستی !

عاشق که می شوی نگران خودت نباش

عشق آنچه هستی است نه آنی که نیستی !

              با عشق هر کجا بروی حی و حاضری

              دربند این خیال نمانی که نیستی !

تا چند من غزل بنویسم که هستی و

تو با دلی گرفته بخوانی که نیستی !

              من بی تو در غریب ترین شهر عالمم

              بی من تو در کجای جهانی که نیستی ؟

 

   غلامرضا طریقی

 

 

 

 

گر چه می گویند این دنیا به غیر از خواب نیست

ای اجل! مهمان نوازی کن کـــه دیگر تاب نیست

بین ماهـی های اقیـانـوس و ماهـی هــای تُنگ

هیچ فرقی نیست وقتی چاره ای جزآب نیست

زورق ِ  آواره ! در  زیبـــایـــی ِ دریــــــا نمـــان

این هم آغوشی جدا از غفلت گرداب نیست

ما رعیت ها کجـــا محصول باغستان کجــــا؟

روستای سیب های سرخ بی ارباب نیست

ای پلنـگ  از  کــــوه  بالا  رفتنت  بیهوده  است

از کمین بیرون مزن،امشب شب مهتاب نیست

در نمازت شعر می خوانی و می رقصی،دریغ!

جای این دیوانگــی ها گوشه محـــراب نیست

گردبادی مثل تو یک عمر سرگردان چیست؟

گوهری مانند مرگ اینقدر هم نایاب نیست!...

فاضل نظری

 

تصــور کن بهاری را که از دست تــو خواهد رفت

خم گیسوی یاری را که از دست تو خواهد رفت

شبی در پیـــچ زلف مــوج در موجت تماشا کن

نسیم بی قراری را که از دست تو خواهد رفت

مزن تیـــر خطا  آرام بنشین  و  مگیـر از خـــود

تماشای شکاری را که از دست تو خواهد رفت

همیشه رود بـــا خود میوه غلتان نخواهد داشت

به دست آور اناری را که از دست تو خواهد رفت

به مرگـــی آسمانــی فکر کن محکم قدم بردار

به حلق آویز داری را که از دست تو خواهد رفت

فاضل نظری

 

مرا بازیچـه‌ خود ساخت چـون موسا که دریا را

فراموشش نخواهم کرد چون دریا که موسا را

نسیم مست وقتی بوی گل می‌داد حس کردم

کـــه این دیوانــه پرپر می‌کند یک روز گـــل‌ها را

خیانت قصه‌ی تلخی است اما از که می‌نالم؟

خودم پــــرورده بودم در حــواریــون یهــــودا را

خیانت غیرت عشق است وقتی وصل ممکن نیست

چـــه  آســــان  ننگ می‌خوانند  نیرنگ  زلیخــــا  را

کسی را تاب دیدار سرِ زلف پریشان نیست

چـــرا آشفته می‌خواهی خدایــا خاطر ما را

نمی‌دانم چـــه افسونی گریبان‌گیر مجنون است

که وحشی می‌کند چشمانش‌آهوهای صحرا را

چه خواهد کردبا ما عشق؟پرسیدیم و خندیدی

فقــــط با پاسخت پیچیـده‌تر کــــردی معمــــا را

فاضل نظری

 

وضـــع ما در گردش دنیــا چه فرقی می کند

زندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می کند

ماهیان  روی  خــــاک  و  ماهیــان  روی  آب

وقت مردن، ساحل و دریا چه فرقی می کند

سهم ما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیست

جای ما اینجـــاست یا آنجا چه فرقـی می کند؟

یاد شیرین تــــو بر من زندگـی را تلـــخ کرد

تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی می کند

هیچ کس هم صحبت تنهایی یک مرد نیست

خانه ی من با خیابان ها چــه فرقی می کند

مثل سنگی زیر آب از خویش می پرسم مدام

ماه پایین است یا بالا چـــه فرقـــی می کند؟

فرصت امروز هـــم با وعده فردا گذشت

بی وفا! امروز با فردا چه فرقی می کند

فاضل نظری

 

رسیده ام به خدایـی کــه اقتباسی نیست

شریعتی که در آن حکم ها قیاسی نیست

خدا کســــی است کـــه باید بــــه دیدنش بروی

خدا کسی که از آن سخت می هراسی نیست

به عیب پوشی و بخشایش خدا سوگند

خطا نکردن ما غیـــــر ناسپاسی نیست

به فکر هیـچ کسی جز خودت مباش ای دل

که خودشناسی تو جز خداشناسی نیست

دل از سیاست اهل ریـــا بکن، خود باش

هوای مملکت عاشقان سیاسی نیست

فاضل نظری

 

گر چه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست

دل بکن! آینـــه این قدر تماشایـــــی نیست

حاصل خیــــره در آیینـــه شدنهـا آیا

دو برابر شدن غصه ی تنهایی نیست؟!

بــی‌سبب تا لب دریا مکشان قایـــق را

قایقت را بشکن! روح تو دریایی نیست

آه  در  آینـــه  تنهـــا  کدرت  خواهد  کـــرد

آه! دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست

آن که یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست

حال وقتــی بـــه لب پنجـــره مــی‌آیــــی نیست

خواستم با غم عشقش بنویسـم شعری

گفت: هر خواستنی عین توانایی نیست

فاضل نظری

 

من خود دلـم از مهر تو لرزید ،وگرنه

تیرم به خطا می رود اما به هدر،نه!

دل خون شده ی وصلم و لب های تو سرخ است

ســـرخ است ولــی سرخ تر از خـــون جگـــر ، نه

با هرکـــه توانسته کنار آمده دنیا

با اهل هنر؟آری! با اهل نظر ؟نه!

بد خلقــم و بد عهد زبانبازم و مغـــرور

پشت سر من حرف زیاد است مگر نه؟

یک بار به من قرعه عاشق شدن افتاد

یک بار دگر ، بار دگر ، بار دگر .....نــــه!

فاضل نظری

 

 

پس شاخه های یاس و مریم فرق دارند؟!

                                      آری، اگر بسیار، اگر کم فرق دارند

شادم تصور می کنی وقتی ندانی

                                           لبخندهای شادی و غم فرق دارند

برعکس می گردم طواف خانه ات را

                                            دیوانه ها آدم به آدم فرق دارند

من با یقین کافر، جهان با شک مسلمان

                                       با این حساب اهل جهنم فرق دارند

بر من به چشم کشته عشقت نظر کن

                                      پروانه های مرده با هم فرق دارند!

فاضل نظری

 

 

نرگس آتش پرستی داشت شبنم می فروخت

                           با همان چشمی که می زد زخم، مرهم می فروخت

زندگی چون برده داری پیر در بازار عمر

                             داشت یوسف را به مشتی خاک عالم می فروخت

زندگی این تاجر طماع ناخن خشک پیر

                              مرگ را همچون شراب ناب کم کم می فروخت

در تمام سالهای رفته برما روزگار

                                   مهربانی می خرید از ما و ماتم می فروخت

من گلی پژمرده بودم در کنار غنچه ها

                               گل فروش ای کاش با آنها مرا هم می فروخت

فاضل نظری

 

موج عشق تو اگر شعله به دلها بکشد

رود را از جگــر کـــوه بــــه  دریـا بکشد

گیسوان تو شبیه است به شب  اما نه

شب کــــه اینقدر نباید بــه درازا بکشد

خود شناسی قدم اول  عاشق شدن است

وای بر یوسف  اگـــر نــــــــاز زلیــــخا بکشد

عقل یک دل شده با عشق  فقط می ترسم

هم به حاشا بکشد هــــم به  تماشا بکشد

زخمی کینه ی من این تو و این سینه ی من

من خودم خواسته ام کار بــــه اینجـــا بکشد

یکی از ما دو نفر کشته به دست دگری است

وای اگــــر کار من و  عشق بـــــه  فردا بکشد

فاضل نظری

 

به نسيمی همه راه به هـــم می ‌ريزد

کی دل سنگ تو را آه به هم می ‌ريزد؟

سنگ در برکه مـی ‌اندازم و مـــی ‌‌پندارم

با همين سنگ زدن، ماه به هم می ‌ريزد

عشق بر شانه هم چيدن چندين سنگ است

گاه مــی ‌ماند و ناگاه بــــه هـــــم مــــی ‌ريزد

آن چه را عقل به يک عمر به دست آورده است

عشق يک لحظه کــــــوتاه به هــــــــم می ‌ريزد

آه، يک روز همين آه تــــــو را می گيرد

گاه يک کوه به يک کاه به هم می ‌ريزد

فاضل نظری

 

 

 

درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند

معنی کور شدن را گره ها می فهمند

سخت بالا بروی ، ساده بیایـــــی پایین

قصه ی تلخ مرا سرسره ها می فهمند

یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن

چشم ها بیشتر از حنجره ها می فهمند

آنــچه از رفتنت آمد بــــــه سرم را فـــردا

مردم از خواندن این تذکره ها می فهمند

نه نفهمید کســــی منزلت شمس مرا

قرن ها بعد در آن کنگره ها می فهمند

کاظم بهمنی

 

هـرگز تـو هـم مــانـنــد مـــن آزار ديــدي؟
يــار خــودت را از خــودت بــيــزار ديــدي؟

آيــا تـو هـم هر پــرده اي را تا گشودي
از چــار چــوب پـنـجـــره ديـــــوار ديــدي؟

اصـلا بـبـيـنـم تـا بـه حـالا صـخــره بودي؟
از زيـــر امــــواج آســـمـان را تــار ديدي؟

نـام کـسي را در قـنـوتت گـــريـه کـردي؟
از «آتـنـا» گـفـتن «عــذابَ النـّار» ديدي؟

در پـشـت ديـوار ِحياطي شعـر خوانـدي؟
دل کـنـدن از يــک خــانه را دشـوار ديدي؟

آيا تو هم با چشم ِ بـاز و خيس ِ از اشک
خواب کسي را روز و شب بـيـدار ديدي؟

رفتي مطب بي نسخه برگردي به خانه؟
بيـمار بـودي مثل ِمن ؟ ، بيمار ديــدي؟؟

حقـا که بـا مـن فــرق داري ــ لا اقـل تـو
او را که مي خواهي خودت يک بـار ديدي

کاظم بهمنی

 

کاش دور و بر ما این همه دلبند نبود

و دلم پبش کسی غیر خداوند نبود
¤

آتشی بودی و هروقت تو را می دیدم

مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

مثل یک غنچه که از چیده شدن می ترسید

خیره بودم به تو و جرات لبخند نبود

هرچه من نقشه کشیدم به تو نزدیک شوم

کم نشد فاصله؛ تقصیر تو هر چند نبود

شدم از درس گریزان و به عشقت مشغول

بین این دو چه کنم نقطه ی پیوند نبود

مدرسه جای کسی بود که یک دغدغه داشت

جای آنها که به دنبال تو بودند نبود

بعد از آن هر که تورا دید رقیبم شد و بعد

اتفاقی که رقم خورد خوشایند نبود

آه ای تابلوی تازه به سرقت رفته!

کاش نقاش تو این قدر هنرمند نبود

کاظم بهمنی

 

 

خبر خـــیر تو از نقـــل حریفان سخت است

حفظ ِحالات من و طعنـه ی آنان سخت است

لحظه ای بغـض نـشد حفــظ کنم چشــمم را

در دل ابـــر نگــهــداری بـاران سخت است

کشتی ِ کوچک من هر چه که محــکم باشد

جَستن از عرصه ی هول آور طوفان سخت است

ســاده عاشق شده ام ساده تر از آن رســوا

شهره ی شهر شدن با تو چه آسان... سخت است

ای که از کوچه ی ما می گذری ، معشـــوقه!

بی محلی سر این کوچه دوچـندان سخت است

زیـر بــاران که به من زل بزنی خواهی دید:

فن تشخیص نم از چهره ی گریان سخت است

کوچه ی مهـــــر ـــ سـر نبش ، کماکان باران...

دیــدنِ حـجلــه ی من اول آبــــان سخت است

کاظم بهمنی

 

 

در جـمـعـشان بـودم که پـنـهـاني دلـم رفت

‏ بــاور نمي‌کــردم بــه آســـاني دلـم رفت

از هـم سـراغـش را رفـيـقـان مي‌گـرفـتـنـد

‏ در وا شـد و آمــد بـه مـهـمـاني... دلم رفت

رفــتــم کـنــارش، صـحـبتـم يـادم نـيـامــد!‏

‏ پـرسـيـد: شعـرت را نمي‌خـواني؟ دلم رفت

مـثـل مـعــلـم‌ها بـه ذوقـــم آفـريـن گــفـت

‏ مــانـنــد يـک طــفــل دبـسـتــانـي دلـم رفت

مــن از ديــار «مـنــزوي»، او اهــل فـــردوس

‏ يک سيـب و يـک چـاقـوي زنجاني ؛ دلم رفت

اي کاش آن شب دست در مويش نمي‌بـرد

‏ زلـفش که آمــــد روي پـيـشـاني دلم رفــــت

اي کـاش اصلاً مـــن نمي‌رفــتـم کــنــارش

‏ امـا چـه سـود از ايـن پشيــمـاني دلـم رفـت‏

ديگـر دلـم ــ رخت سفيدم ــ نـيـست در بـنـد

‏ ديـروز طـوفـان شد، چه طـوفـاني... ( ) رفت!!!

کاظم بهمنی

 

 

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید 
 و چه بی ذوق جهانی كه مرا با تو ندید 
رشته ای جنس همان رشته كه بر گردن توست 
چه سروقت مرا هم به سر وعده كشید 
به كف و ماسه كه نایابترین مرجان ها 
 تپش تب زده ی نبض مرا می فهمید 
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد 
مثل خورشید كه خود را به دل من بخشید 
 ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم 
هیچكس مثل تو ومن به تفاهم نرسید 
خواستی شعر بخوانم، دهنم شیرین شد 
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید 
منكه حتی پی پژواك خودم می گردم 
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید

 محمدعلی بهمنی

 

 

با همه ی بی سر و سامانی ام 
 باز به دنبال پریشانی ام 
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست 
 در پی ویران شدنی آنی ام 
آمده ام آن لحظه ی توفانی ام 
دلخوش گرمای كسی نیستم 
 آماده ام تا تر بسوزانی ام 
آمده ام با عطش سالها 
تا تو كمی عشق بنوشانی ام 
ماهی برگشته ز دریا شدم 
تا كه بگیری و بمیرانی ام 
خوبترین حادثه می دانمت
خوبترین حادثه می دانی ام 
حرف بزن ابر مرا باز كن 
 دیرزمانی است كه بارانی ام 
 حرف بزن حرف بزن سالهاست 
 تشنه ی یك صحبت طولانی ام

محمدعلی بهمنی

 

 

تو را گم می كنم هر روز و پیدا می كنم هر شب 
 بدین سان خوابها را با تو زیبا می كنم هر شب 
تبی این کاه را چون كوه سنگین می كند آنگاه 
چه آتشها كه در این كوه برپا می كنم هر شب 
 تماشایی است پیچ و تاب آتش ها .... خوشا بر من 
 كه پیچ و تاب آتش را تماشا می كنم هر شب 
مرا یك شب تحمل كن كه تا باور كنی ای دوست 
 چگونه با جنون خود مدارا می كنم هر شب 
چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو 
 كه این یخ كرده را از بیكسی "ها" می كنم هرشب 
 تمام سایه ها را می كشم بر روزن مهتاب 
 حضورم را ز چشم شهر حاشا می كنم هر شب 
دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش
 چه بی آزار با دیوار نجوا می كنم هر شب 
كجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟
كه من این واژه را تا صبح معنا می كنم هر شب

 محمدعلی بهمنی

 

 

تا گل غربت نرویاند بهار از خاك جانم 
با خزانت نیز خواهم ساخت خاك بی خزانم 
گرچه خشتی از تو را حتی به رویا هم ندارم 
زیر سقف آشناییهات می خواهم بمانم 
بی گمان زیباست ازادی ولی من چون قناری
 دوست دارم در قفس باشم كه زیباتر بخوانم 
 در همین ویرانه خواهم ماند و از خاك سیاهش 
شعرهایم را به ابی های دنیا می رسانم
گر تو مجذوب كجا آباد دنیایی من اما 
 جذبه ای دارم كه دنیا را بدینجا می كشانم 
 نیستی شاعر كه تا معنای حافظ رابدانی
 ورنه بیهوده نمی خواندی به سوی عاقلانم 
عقل یا احساس حق با چیست ؟ پیش از رفتن ای خوب 
كاش می شد این حقیقت را بدانی یا بدانم

 محمدعلی بهمنی

 

تنهایی ام را با تو قسمت می كنم سهم كمی نیست 
گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست 
 غم آنقدر دارم كه می خواهم تمام فصلها را 
 بر سفره ی رنگین خود بنشانمت... بنشین، غمی نیست 
حوای من !! بر من مگیر این خودستانی را كه بی شك 
تنهاتر از من در زمین و آسمانت "آدمی" نیست 
آیینه ام را بر دهان تك تك یاران گرفتم 
 تا روشنم شد : در میان مردگانم همدمی نیست 
 همواره چون من نه ؛ فقط یك لحظه خوب من بیندیش
لبریزی از گفتن، ولی در هیچ سویت محرمی نیست 
من قصد نفی بازی گل را و باران را ندارم 
شاید به زخم من كه می پوشم ز چشم شهر آن را 
 دردستهای بی نهایت مهربانش مرهمی نیست 
 شاید و یا شاید هزاران شاید دیگر اگرچه 
 اینك به گوش انتظارم جز صدای مبهمی نیست

 محمدعلی بهمنی

 

 

 

اینجا برای از تو نوشتن هوا كم است 
 دنیا برای از تو نوشتن مرا كم است 
اكسیر من!! نه اینكه مرا شعر تازه نیست 
 من از تو می نویسم و این كیمیا كم است 
دریا و من چه قدر شبیهیم، گرچه باز 
من سخت بیقرارم و او بیقرار نیست 
 با او چه خوب می شود از حال خویش گفت 
 دریا كه از اهالی این روزگارنیست 
امشب ولی هوای جنون موج میزند 
دریا سرش به هیچ سری سازگار نیست 
 ای كاش از تو هیچ نمی گفتمش ببین 
دریا هم اینچنین كه منم بردبار نیست

 محمدعلی بهمنی

 

هیچگاه دل آنان که بیصدا گریه میکنند را نشکنید
اینها کسی را 
برای پاک کردن اشک هایشان
نـــدارند...

"حسین پناهی"

 

 

من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم!
دین را دوست دارم
ولی از كشیش ها می ترسم!
قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم!
عشق را دوست دارم
ولی از زن ها می ترسم!
كودكان را دوست دارم
ولی از آینه می ترسم! 
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم!
من می ترسم ، پس هستم
این چنین می گذرد روز و روزگار من
من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم.....

  حسین پناهی

 

چه مهمانان بي دردسري هستند مردگان
نه به دستي ظرفي را چرك مي كنند
نه به حرفي دلي را آلوده
تنها به شمعي قانعند
و اندكي سكوت... 

 حسین پناهی

 

درختان می گویند بهار
پرندگان می گویند ، لانه
سنگ ها می گویند صبر
و خاک ها می گویند مصاحب
و انسان ها می گویند «خوشبختی»
امّا همه ی ما در یک چیز شبیهیم ،
در طلب نور !
ما نه درختیم 
و نه خاک .
پس خوشبختی را با علم به همه ی ضعف هامان در تشخیص ،
باید در حریم خودمان جستجو کنیم ...

 حسین پناهی

 

کهکشانها کو زمینم؟
زمین کو وطنم؟
وطن کو خانه ام؟
خانه کو مادرم؟
مادر کو کبوترانم؟
من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ، ای زمان؟... 

حسین پناهی

 

در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟

 حسین پناهی

 

نیم ساعت پیش ،
خدا را دیدم قوز کرده با پالتوی مشکی بلندش
سرفه کنان در حیاط از کنار دو سرو سیاه گذشت 
و رو به ایوانی که من ایستاده بودم آمد ،
آواز که خواند تازه فهمیدم ،
پدرم را با او اشتباهی گرفته ام !

 حسین پناهی

 

ما چيستيم ؟!
جز ملکلولهاي فعال ذهن زمين ،
که خاطرات کهکشان هارا
مغشوش ميکند! 

حسین پناهی

 

بی تو
نه بوی خاک نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسکینم
چرا صدایم کردی
چرا ؟
سراسیمه و مشتاق
سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی
نشان به آن نشان
که دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت
و عصر
عصر والیوم بود
و فلسفه  ....

حسین پناهی

 

و رسالت من این خواهد بود
تا دو استکان چای داغ را
از میان دویست جنگ خونین
به سلامت بگذرانم
تا در شبی بارانی
آن ها را
با خدای خویش
چشم در چشم هم نوش کنیم .....

حسین پناهی

 

شب در چشمان من است
به سیاهی چشمهایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشمهایم نگاه کن
شب و روز در چشم های من است
به چشمهایم نگاه کن
پلک اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت.....

حسین پناهی

 

به من بگوييد 
فرزانه گانِ رنگ بوم و قلم
چگونه 
خورشيدي را تصوير مي كنيد 
كه ترسيمش 
سراسر خاك را خاكستر نمي كند ؟ 

حسین پناهی

 

انسانم !
ساکت ، چون درخت سیب !
گسترده ، چون مزرعه ی یونجه !
و بارور ، چون خوشه ی بلوط !
به جز خداوند ،
چه کسی شایسته ی پرستش من خواهد بود ؟! 

حسین پناهی

 

میزی برای کار ،
کاری برای تخت ،
تختی برای خواب ،
خوابی برای جان ،
جانی برای مرگ ،
مرگی برای یاد ،
یادی برای سنگ ،
این بود زندگی ...

 حسین پناهی

 

نیستیم !
به دنیا می آییم 
عکس ِ یک نفره می گیریم !
بزرگ می شویم ،
عکس ِ دو نفره می گیریم !
پیر می شویم ،
عکس ِ یک نفره می گیریم ...
و بعد
دوباره باز
نیستیم  .....

حسین پناهی

 

بی شک جهان را به عشق کسی آفریده اند ، 
چون من که آفریده ام از عشق
جهانی برای تو !

 حسین پناهی

 

ما
در هیأت پروانه ی هستی
با همه توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم !
برای زمین ، هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد
یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست
اگر ردپای دزدِ آرامش و سعادت را دنبال کنیم
سرانجام به خودمان خواهیم رسید. ..

حسین پناهی

 

خورشيد جاودانه مي درخشد در مدار خويش
مایيم كه پا جاي پاي خود مي نهيم و غروب مي كنيم 
هر پسين 
اين روشناي خاطر آشوب در افق هاي تاريك دوردست 
نگاه ساده فريب كيست كه همراه با زمين 
مرا به طلوعي دوباره مي كشاند ؟

 حسین پناهی

 

 

ﺣﺴﻴﻦ ﭘﻨﺎﻫﻰ :
ﺗﻮﺕ ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺭﻭ
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ , ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﯾﻪ ﺷﺐ
ﺗﻮﺕﻓﺮﻧﮕﯽ ﻫﺎﻣﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺗﺨﺖ
ﺧﻮﺍﺑﻢ ﮐﻪ
ﭘﯿﺶﺧﻮﺩﻡ ﺑﺨﻮﺍﺑﻦ , ﺍﻣﺎ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻡ ﺩﯾﺪﻡ
ﻫﻤﻪﯼ ﺗﻮﺕ ﻓﺮﻧﮕﯿﺎﻡ ﻟﻪ ﺷﺪﻥ .
ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭ
ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺒﺮﻡ ﺗﻮ ﺗﺨﺖ
ﺧﻮﺍﺑﻢ
ﭼﻮﻥﺧﺮﺍﺏ ﻣﯿﺸﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﯾﻪ ﺁﺑﺮﻧﮓ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯿﺎﻡ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ
ﺍﻣﺎ ﯾﻪﺭﻭﺯ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﯿﻔﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﮐﯽ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ .
ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭ
ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ
ﻧﺸﻮﻥ ﺑﺪﻡ
ﭼﻮﻥ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺍﺯﻡ ﺑﺪﺯﺩﻧﺶ !
! ﻭﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮﺵﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ
ﺩﯾﺪﻡ
ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺯﻡ ﺩﻭﺭﻣﯿﺸﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ
ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺩﻭﺳﺶ
ﺩﺍﺭﻡ
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺪﻣﺶ !
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ
ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ , ﺩﯾﮕﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻤﺶ , ﺗﻮ ﺩﺳﺘﻢﻧﮕﺮﻓﺘﻤﺶ ﮐﻪ
ﺑﯿﻔﺘﻪ ﺑﺸﮑﻨﻪ ,
ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﺯﻡ ﺑﺪﺯﺩﻧﺶ ,
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺶ ﻧﺸﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻢ
ﺑﺮﻩ ... ﺍﻣﺎ
ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﯾﺪﻡ
ﺳﺮﺵ ﺑﺎﮐﺴﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﮔﺮﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻨﻮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ....
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ
ﺭﻭ
ﭼﺠﻮﺭﯼ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ

 

می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن زمان ها که : پدر تنها قهرمان بود .
 عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود ...
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادرهای خودم بودند .
تنــها دردم، زانو های زخمـی‌ام بودند.
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!

حسین پناهی

 

می دانی؟
یک وقت هایی باید
رویِ یک تکه کاغذ بنویسی
تعطیل است
و بچسبانی پشتِ شیشه‌یِ افکارت
... ... باید به خودت استراحت بدهی
دراز بکشی
دست هایت را زیر سرت بگذاری
به آسمان خیره شوی
و بی خیال سوت بزنی
در دلت بخندی به تمام افکاری که
پشت شیشه‌یِ ذهنت صف کشیده اند
آن وقت با خودت بگویی:
بگذار منتظر بمانند.

حسین پناهی

 

 

چیزی دارد تمام می شود،
چیزی دارد آغاز می شود،
ترک عادت های کهنه
و خو گرفتن به عادت های نو
این احساس چنان آشناست،
که گویی هزاران بار زندگی اش کرده ام…
می دانم و نمی دانم!

 

حسین پناهی

 

 

 

هــر چقـدر کـه آدمـها رو بیشـتر مـی شناسـی ...
تنهـاییت دلچـسب تـر مـی شـود !

٠•●ஜ اوریـــــانا فالاچــــــــی ஜ●•٠

 

 

 

زن هرگز نمی رود...
فقط از آنچه که هست
دست می کشد

"ایلهان برک"

 

 

 

نگران نباش
اينجا همه چيز همان است كه
بايد باشد
اينجا همه چيز بوي بي تفاوتي مي دهد
بوي بي مهري
اينجا پاييز دلگيرشان مي كند
دريغ از نگاهِ آشنايي كه روي خش خش برگهاي پاييزي قدم زنان بيايد . .
نگران نباش
اينجا همه همانند كه سهراب گفت 
" دانه هاي دلشان پيدا نيست "
حالا با خيالِ آسوده محكم قدم بردار
اينجا كسي انتظار آمدنِ كسي را
ن.د.ا.ر.د 
. 
عادل دانتیسم

 

دوست داشتن کسی که
معنی دوست داشتن را نفهمد
درست مثل توضیح دادن قانون نسبیت
برای مادر بزرگت است!
تو فک میزنی و او بافتنی اش را می بافد...

"آلبرت انیشتین"

 

وقتی کوچک بودم
فکر میکردم آدمها چقدر بزرگند و ترس برم میداشت...
بزرگ که شدم دیدم بعضی آدما چقــــــدر کوچکند
و بیشتر ترسیدم

"آلفرد هیچکاک"

 

 

آدم ها همینند
می آیند..می مانند..می روند..
نه آمدنشان خواستنی ست
و نه بودنشان ماندنی
آدم ها همینند
ساده قضاوت می کنند اما ساده زندگی نمی کنند
ساده عبور می کنند از هم اما ساده یکدیگر را دوست ندارند
شنیده ام 
کسی که دوستت داشته باشد
با هر بهانه ای کنارت خواهد ماند
به این سادگی ها تنهایت نخواهد گذاشت
ابن آدم ها کم اند اما هنوز هم یافت می شوند
این ها را باید ستود
اصلا کفر اگر نباشد
باید در مقابلشان زانو زد
می بینی؟
این ها بوی ناب آدمیت می دهند.

"حاتـــــمه ابراهیـــم زاد"

 

 

محبت زیادی همیشه آدمارو خراب میکنه
یه وقتهایی آدما میرن
نه واسه اینکه دلایل موندنشون کم شده
بلکه به دلیل اینکه کوچیک هستن
و تحمل حجم بالای محبت مارو ندارن

"اوریانا فالاچی"

 

 

بزرگترین اشتباهی که میتوان انجام داد 
این است که 
به آدمها اجازه دهیم 
طولانی تر از آنچه که لیاقتش را دارند 
در زندگیمان بمانند...

همه نام‌ها
"ژوزه ساراماگو"

 

بزرگتــــــــرین اشتبــــاه زنــدگی بشر
انتـــــــــــظار کشیدن است
آنــــــــگاه که نباید انتــــــــــظار کشید
انتظــــــــــار آدمی را پیــــــــــر می کند
سخت است
هزاران آرزو در سر داشـــــته باشی
اما لحظه به لحظه نابودیـــــشان را احساس کنی
بـــــــــــــاور کن
همیشه انتـــــــظار چیز خوبی نیست
گهگاهی باید یــــــک دل سیر گریه کرد
آنوقـــــــــــــت راهیـــــــــــــــ شد و رفــــــــــــــــت
مهم نیست کجـــــــــا 
تنــــــــــــها باید راهی شد و رفت.

"حاتــــمه ابراهیم زاد

 

تو که هستی
که به خود اجازه دهی زندگی مرا قضاوت کنی 
بی نقص نیستم
میدانم
آنقدر هم زنده نخواهم بود که بتوانم کامل شوم
ولی
پیش از آنکه انگشت اتهامت را بسوی من نشانه بگیری
ببین دستهای خودت چقدر آلوده اند !

"باب مارلی"

 

 

 

هیچکس سرش آنقدر شلوغ نیست
که زمان از دستش در برود و شما را از یاد ببرد
همه چیز برمی گردد به اولویت های آن آدم
اگر کسی به هر دلیلی تو را یادش رفت
فقط یک دلیل دارد
تو جزو اولویت هایش نیستی...!

" پائولو کوئلیو "

 

 

 

 

ﺁﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﯼ ﺟﻮﺭ
ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭘﯿﺮﯼ
ﯾﮏ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺠﯿﺐ ﻭ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺻﺪﻫﺎ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﯽ
ﺭﺳﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪﻩ،
ﺩﻭﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ
ﺿﻌﻒ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺳﻪ ﺗﺎ ﯾﮑﯽ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺎﺭ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺩﻭﺵ ﺁﺩﻡ
ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

 .
ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﮕﯽ - ﻧﺎﻫﯿﺪ
ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ

 

شورش را در آورده ایم !
هردویمان را می گویم 
بیا کمی بی فکرِ هم سر کنیم
تو از چشمانِ من پیدایی 
از حرفهایم 
خنده هایم حتی
انگار که چسبیده ای به من
ولکن هم نیستی 
من هم که شنیده ام
کاری کرده ام که تو
رویِ دستِ مجنون زده ای !
بیا و رحم کنیم کمی
به این ها که دیوانه ندیده اند !
راستی !
تا یادم نرفته بگویم
فردا عطرِ همیشگی را بزن
قرار است شهر را به دنبالش 
طواف کنم 

عادل دانتیسم

 

 

هیچ‌وقت نمی‌توانی چیزی را که قرار است از دست بدهی، نگه داری.
فهمیدی؟

تو فقط قادر هستی چیزی را که داری، 
قبل از آن‌که از دستت برود،
عاشقانه دوست داشته باشی!

به خاطر وین دیکسی | کیت دی کاملو

 

 

آدم ها ابتدا، از تو
بُتی می سازند و سپس
مُهر سنگ بودن به قلبت می زنند
و آنقدر تیشه به دلت می کوبند 
تا خورد کنند غرورت را ، خودت را ...
خیالشان که تخت شد، رهایت می کنند
و تو می مانی و هزار تکه از قلب شکسته
که تنها ، جرمش " سادگی " بود ...

(مهرداد حبیبی)

 

 

اشتباه نکن
نه زيبايی تو
نه محبوبيتِ تو
مرا مجذوب خود نکرد،
تنها آن هنگام که روح زخمی مرا بوسيدی...
من عاشقت شدم !

شمس لنگرودی

 

اغلب فکر میکنیم اینکه به یاد کسی هستیم
منتی است بر گردن آن شخص!
غافل از اینکه اگر به یاد کسی هستیم
این هنر اوست نه ما

"به یاد ماندنی بودن"
بسیار مهمتر از به یاد بودن است...

اندوه زیبا
بهومیل هرابال

 

 

آدمهایی هستند که شاید کم بگویند دوستت دارم
یا شاید اصلا به زبان نیاورند دوست داشتنشان را
بهشان خرده نگیرید
این آدمها فهمیده اند دوستت دارم
حرمت دارد
مسئولیت دارد...
ولی وقتی به کارهایشان نگاه کنی
دوست داشتن واقعی را میفهمی
میفهمی که همه کار میکند تا تو بخندی ، تا تو شاد باشی
آزارت نمیدهد ، دلت را نمی شکند
من این دوست داشتن را می ستایم

زویا پیرزاد

 

 

 

 

اگـــر برای کسی مهم باشی ،
او همیشه راهی برای وقت گذاشتن با تو پیدا خواهد کرد
نــه بهانه ای برای فرار
و نه دروغــی برای توجیـــه...

٠•●ஜ ارنستو ساباتو ஜ●•٠

 

گاهی برای او
چیزهایی می نویسی
بعد پاک می کنی

او هیچ یک از حرف های تو را نمی خواند
اما تو
تمام حرف هایت را گفته ای.

- مورات هان مونگان

 

 

 

شكستن دل، به شكستن استخوان دنده می‌ماند؛ از بيرون همه‌چيز روبه‌راه است، اما هر نفسی كه می‌كشی، دردی‌ست كه می‌كشی.

- گرِگ برنت

 

 

سیمین بهبهانی :
.
.
.
.
.
وصیت کرده ام بعد از مرگم؛ همراه من
دو تا فنجان چای هم دفن کنند!!
شاید صحبت های من با خدا به درازا کشید...
بهرحال دلخوریها کم نیست از بندگانش
همانهایی که بی اجازه واردشدند
خودخواهانه قضاوت کردند
بی مقدمه شکستند
و بی خداحافظی رفتند!

 

 

ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﻔﺖ ﺑﭽﺴﺒﯿﺪ !
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ....
ﺍﺭﺯﺍﻥ ﻧﻔﺮﻭﺷﯿﺪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ؛
ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ، ﺑﻪ ﺣﺮﻓﯽ ، ﺑﻪ ﻧﻘﻠﯽ ، ﺑﻪ
ﻫﺪﯾﻪ ﺍﯼ ، ﺑﻪ ﺍﻧﺪﮎ
ﺗﻮﺟﻬﯽ ...
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﺪ .
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﺘﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﺪ .
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻗﺪﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ
ﺑﻬﺎﯾﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ .
ﺁﺩﻣﻬﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻔﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﻣﻔﺖ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ !
.
ﮔــــــﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ