میدانم
حالا سالهاست که دیگر هیچ نامهای به مقصد نمیرسد
حالا بعد از آن همه سال، آن همه دوری
آن همه صبوری
من دیدم از همان سرِ صبحِ آسوده
هی بوی بالِ کبوتر و
نایِ تازهی نعنای نورسیده میآید
پس بگو قرار بود که تو بیایی و ... من نمیدانستم!
ای دردت به جانِ بیقرارِ پُر گریهام
پس این همه سال و ماهِ ساکتِ من کجا بودی؟
سید علی صالحی
چقدر خواب ببینم که مالِ من شده ای
و شاه بیت غزل های نابِ من شده ای
چقدر خواب ببینم که بعدِ آن همه بغض
جوابِ حسرتِ این چند سالِ من شده ای
چقدر حافظِ یلدا نشین ورق بزنم
تو ناسروده ترین بیتِ فالِ من شده ای
چقدر در دلِ شب گریه را مُجاب کنم
خدا نکرده مگر بی خیالِ من شده ای؟
هنوز نذرِ شبِ جمعه های من این است
که اتفاق بیفتد، حلالِ من شده ای
که اتفاق بیفتد کنارِ" تو " هستم
برای وسعتِ پرواز، بالِ من شده ای
میانِ بغض و تبسم، میانِ وحشت و عشق
تو شاعرانه ترین احتمالِ من شده ای
مرا به دوزخِ بیداریم نیازی نیست
عجب خواب قشنگی است:" مال من شده ای"
شاعر: مهدی کیان
اینجا برای از تو نوشتن ، هوا کم است